The Guitar King ไปดูมาแล้ว


(เครดิตรูป movie.thaiware.com)

เรื่องราวที่น่าสนใจมากๆอย่างการตามรอยมือกีตาร์ระดับตำนานของบ้านเราอย่างน้า แหลม มอริสัน เดินทางไปรำลึกความหลังเมื่อครั้งเคยออกแสดงทัวร์ไปทั่วยุโรปเมื่อกว่า 30 ปีก่อน รวมถึงการเปิดการแสดงให้กับแฟนๆที่นั่นได้ชมอีกครั้งในหลายๆที่

ถ้าเปรียบหนังเรื่องนึงเป็นอาหาร เรื่องราวดังกล่าวก็คงจะเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศ

เสียดายพ่อครัวไม่สามารถทำอาหารจานนี้ออกมาได้สมกับวัตถุดิบที่ใช้

หนังเรื่องนี้ผมให้กลางๆ อาจจะเพราะไม่ชอบจังหวะการเล่าเรื่องแบบนี้

หนังมีหลายจังหวะที่ถ้าเน้นเรื่องราวบางอย่าง ขยี้เข้าไปตรงนั้น อาจจะอิมแพคกับความรู้สึกของคนดูได้มากกว่านี้ บางช็อตบางช่วง ก็ปล่อยให้คนดูดูสิ่งเดิมๆแช่ไว้นานไปหน่อย มีการเล่าถึงเรื่องราวบางอย่าง แล้วน่าจะให้รายละเอียด เน้นเข้าไปได้อีก เล่าเรื่องให้คนดูได้รู้สึกไปกับหนังได้มากกว่านี้ ก็น่าจะทำให้หนังโดนใจผมกว่านี้ได้

สรุปไม่ถึงกับแย่ กลางๆ แค่แอบเสียดายว่ามันยังได้อีก ได้มากกว่านี้อีก

จุดเด่นของหนังคงจะเป็นการได้เห็นลีลา การฟังสำเนียงกีตาร์ของคนต้นเรื่อง คลอไปกับหนังตลอดทั้งเรื่อง มีซีนการแสดงสด ที่เราจะได้ฟัง ได้ดูลีลาของกีตาร์คิงกันอย่างเต็มอิ่ม

เพลงบางเพลงที่น้าแหลมเล่น มีที่มา มีความหมายกับน้าแหลมมากว่าแค่เอาเพลงๆนั้นมาเล่นบ่อยๆ

ได้ดูเรื่องราวของชายที่ได้รับฉายาว่า The Guitar King นี้ มีที่มาอย่างไร

การบันทึกเสียงไม่ค่อยดี เข้าใจว่าเป็นการบันทึกเหตุการณ์สดๆและหลายๆครั้งถ่ายทำในที่ที่มีเสียงแวดล้อมรบกวน บางช่วงที่เป็นช่วงพูดคุยกันระหว่างผู้ดำเนินเรื่องกับน้าแหลมนั้นไม่สามารถจับใจความได้เท่าที่ควร ปรกติถ้าเป็นแบบนี้จะมีซับไทยขึ้นมาให้อ่าน อันนี้ไม่มี ถ้าไม่อ่านเอาจากซับภาษาอังกฤษที่มีทั้งเรื่องอยู่แล้วก็คงไม่รู้ว่าพูดอะไรกัน

แต่ก็ดีใจนะที่ได้ไปดู ใครอยากดูในโรงคงต้องรีบนะ กระแสตอบรับหนังไม่ค่อยดี แถมโรงฉายน้อยอยู่แล้ว

ดูหนังเรื่องนี้แล้วนึกถึงหนังเรื่อง “พันธ์ร๊อคหน้าย่น” ขึ้นมาได้ยังไงก็ไม่รู้ ^_^

หนังเป็นหนังตลก แต่มีแง่มุมที่สะท้อนอะไรบางอย่างเกี่ยวกับชีวิตนักดนตรีรุ่นเก๋าในบ้านเราได้สะเทือนใจอยู่นะ

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

ใส่ความเห็น