บล็อก, บล็อกเกอร์ และ บล็อกเก้อ

เผลอแป๊บเดียว บล็อกนี้ก็มีบทความเกินร้อยบทความไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ(บทความนี้เป็นบทความที่102) ไม่นึกเลยจริงๆว่าจะมีบทความในบล็อกเกินร้อยได้ในเวลารวดเร็วแบบนี้ ขยันเขียนเหมือนกันนะเนี่ยเรา บทความที่มีก็สั้นบ้าง ยาวบ้าง บางอันก็สั้นนิดเดียว บางอันก็ยาวได้ใจ บางอันดูเหมือนตั้งใจมาก บางอันก็เขียนแบบขี้เกียจ แต่ทุกบทความนั้นมาจากใจที่อยากจะเขียนจริงๆ ได้สาระบ้าง ไร้สาระ(ซะเยอะ)บ้าง ก็แล้วแต่ว่าวันนั้นอารมณ์ไหน กับคิดอะไรออกมาได้
ตอนนี้บอกตัวเองได้เลยว่าเป็นบล็อกเกอร์เต็มตัวแล้ว ทุกวันนี้มันอยากจะนั่งอยู่หน้าจอคอยเขียนเรื่องราวเรื่อยเปื่อยอะไรๆทั้งหลายที่คิดได้ไม่อยากไปไหนเลยจริงๆ ถ้าการเป็นบล็อกเกอร์นั้นสร้างรายได้ให้ผมพออยู่พอกินได้เนี่ยก็ว่าจะไม่ไปหางานหาการที่ไหนทำแล้ว
เพราะรู้สึกว่าสนุกกับมันซะเหลือเกิน อยู่ไหนก็นึกแต่จะหาอะไรเขียนลงบล็อกดีนะ วันนี้เราจะเขียนอะไร บางวันเขียนมากกว่ากว่าหนึ่งบทความก็มี ช่วงไหนมีธุระที่ทำให้ไม่มีโอกาสได้ใช้คอมนานๆใจมันก็นึกถึงแต่่จะกลับมาดูบล็อกตัวเอง มาดูว่าวันนี้มีคนเข้าบล็อกเราเยอะไหม มาด้วยคียเวิร์ดอะไร มีคนมาคอมเมนต์รึเปล่า บ้าไปแล้ว

ค้นหาตัวเองมานาน วันนี้เจอสิ่งที่ชอบเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างแล้ว
เคยเขียนบล็อกไว้ที่http://nonotaro129.spaces.live.com/ก็เขียนได้นิดเดียว เขียนๆหยุดๆ ตอนนั้นอาจจะเพราะไม่ว่างด้วย ตอนนี้ตกงานยาวเลยมีเวลา ไม่รู้ถ้าได้ทำงานจะมีเวลาเขียนบทความได้เยอะขนาดนี้ไหม หรือไม่ก็ความถี่ในการเขียนอาจจะน้อยลง แต่ช่วงนี้ยังพอมีเวลาอยู่ก็จะเขียนไปเรื่อยๆนี่แหละ ช่วยแก้เบื่อแก้เหงาได้ดีทีเดียว
มีช่วงหนึ่งก็เกือบลบทิ้งไปแล้วเหมือนกันบล็อกนี้ เพราะเหตุผลบางอย่างแต่ตอนนี้รู้สึกดีใจที่ไม่ได้ตัดสินใจลบมันทิ้ง
ฺBlog มีมานานแล้ว ช่วงรุ่งเรืองสุดๆของมันผ่านไปแล้ว แต่ก็ยังมีคนมากมายในโลกนี้ที่ทำบล็อก บล็อกนั้นมีหลายประเภท บล็อกแบบไดอารี่ออนไลน์, บล็อกเพื่อการค้าหรือการตลาด, บล็อกเผื่อโชว์ผลงาน, บล็อกโน่น บล็อกนั่น บล็อกนี่
ฺBlogger ก็คือคนทำบล็อก
แต่ถ้าทำบล็อกแล้วไม่มีคนเข้ามาอ่าน ก็กลายเป็น บล็อกเก้อ
เข้าใจมุขไหมเนี่ย
บทความฉลองเกินร้อยบทความ ได้เท่านี้จริงๆ 555

ผู้ติดตามท่านที่2มาแล้ว

จากบทความ ดีใจจังมีผู้ติดตามบล็อกเราแล้ว แต่ว่า….

ได้มีผู้ติดตามบล็อกท่านแรกไปแล้ว คราวนี้มีผู้ติดตามท่านที่สองมาแล้วครับ ดีใจจริงๆ ฮิฮิฮิ
ไม่ใช่ใครอื่นไกลครับเขาคือเพื่อนของผมเอง มันคงจะสงสารผมที่เห็นรายชื่อคนติดตามบล็อกโล่งๆเลยมาเพิ่มให้ครับ
เอาน่าเดี๋ยวมีสองก็ต้องมีสามแล้วก็จะมาอีกเรื่อยๆแน่นอน(หว้งว่านะ)

บล็อกเรื่อยเปื่อยแบบนี้ใครเขาจะมาติดตามกัน แต่ถ้าใครชอบบล็อกนี้แล้วมีบัญชีของ Google Account สามารถลงชื่อได้นะครับ มาช่วยเพิ่มผู้ติดตามให้บล็อกนี้กัน อยากมีเยอะๆเรียงกันเป็นแถบสวยงามแบบบล็อกอื่นๆบ้าง ก็คงจะสวยงามไม่น้อย
ขอบคุณที่ติดตามกันนะ Tony

ดีใจจังมีผู้ติดตามบล็อกเราแล้ว แต่ว่า….

ในการที่เรามีบล็อกเป็นของตัวเอง สิ่งหนึ่งที่เราอยากให้มีไว้ประดับบล็อกของเราก็คือ ผู้ติดตาม(follower) ยิ่งมีเยอะก็ยิ่งดีเพราะนั่นหมายถึงการที่บล็อกของเรานั้นมีคนติดตามอ่าน มีคนชื่นชอบ เป็นเรื่องที่น่าดีใจมาก อีกทั้งยังดูดีช่วยให้บล็อกเราดูสวยขึ้นอีกด้วย เห็นในบล็อกหรือในทวิตเตอร์ของคนที่เขาฮอตๆนี่มีเรียงกันเป็นพรืดยังกะรูปโมเสค
ครับ ผมเองก็ดีใจมากที่ในที่สุดผมก็มีผู้ติดตามบล็อกคนแรก ถึงแม้ว่าถ้าเขาจะแอดเราด้วยตวามชอบจริงๆหรือแอดไปงั้นๆก็ตามแต่

ใครไม่รู้ว่าอยู่ไหนลองดูตรงแถบด้านข้างซ้ายมือครับลองเลื่อนลงไปดู
ดีใจๆ ไปดูกันสักหน่อยว่าเค้าเป็นใคร ที่มาติดตามเรา
ว่าแล้วก็ลองคลิกเข้าไปดูบล็อกของเค้า โอ้ววววววววว เซอร์ไพรซ์
บล็อกไม่มีอะไรเลย แต่มีรูปขอทานน่าเวทนาและข้อความเป็นภาษาอังกฤษกับภาษาอื่นๆอยู่เยอะแยะไปหมด ใจความแปลเป็นไทยว่า
“ฉันเป็นขอทานยากจน มีชีวิตลำบาก ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ บริจาคฉันที่บัญชีPaypal….”

อ่ะนะเวรกรรม ขอทานเนี่ยนะ ถ้าจนมากนี่พี่มีเวลาไปทำบล็อกตอนไหนครับ แถมยังมีบัญชีPaypalด้วยนะนั่น
ใครจะหลงกลกัน
แต่ เอ๊ะ หรือเค้าเป็นขอทานผู้น่าสงสารจริงๆนะ ถึงจริงก็ไม่มีเงินให้หรอก เพราะลำพังตัวเองยังจะเอาตัวไม่รอดอยู่แล้วครับ5555
แต่พอเข้าไปดูอีกที อ่าว

จากขอทาน กลายเป็นแพทย์อิศระผู้ใจบุญไปแล้ว
เอ่อ แบบนี้ก็รู้กันเลยครับว่าอะไรเป็นอะไร
เดี๋ยวนี้คนเราหากินง่ายเนาะ คนที่เค้าเดือดร้อนจริงๆก็ซวยไป เพราะมีคนที่จ้องจะต้มตุ่นหลอกลวงแบบนี้แหละ คนที่อยากจะทำบุญจริงๆก็ไม่กล้าเพราะเดี๋ยวนี้ไม่รู้อันไหนจริงอันไหนปลอมกันแล้ว
เซ็งอ่ะ ลบก็ไม่ได้ผู้ติดตามนี่
เอาน่า ก็ยังดีกว่าเป็นช่องเปล่าๆ แต่ก็นะ
จบข่าว