ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันครับว่า ทำไมอยู่ๆเกิดสนใจอยากดูหนังเรื่องนี้ขึ้นมา ทั้งๆที่ไม่ใช่หนังแนวหลักที่ผมชอบ
คิดมาคิดไปอาจจะเป็นเพราะเหตุผลต่างๆเหล่านี้
- เกิดสนใจงานของหม่อมน้อย(หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล)ขึ้นมาครับ ทุกครั้งที่หม่อมน้อยมีผลงานใหม่ๆออกมามักจะได้รับความสนใจมากๆจากสื่อ เกือบทุกผลงานได้รับคำชม ทั้งในเรื่องการแสดงและกำกับศิลป์ เรียกว่าเป็นผู้กำกับที่ใส่ใจในทุกรายละเอียดของงาน
- หนังเรื่องก่อนหน้านี้อย่าง ชั่วฟ้าดินสลาย ได้รับคำชมอย่างมากแต่ยังไม่ได้ดู ว่าจะไปหามาดู แต่ก็มีหนังเรื่องใหม่ออกมาก่อนซึ่งก็คือเรื่องอุโมงค์ผาเมืองนี่เอง ไปดูในโรงน่าจะได้อรรถรสดีด้วย เลยตัดสินใจดูหนังเรื่องใหม่ก่อน
- หนังเรื่องมีฉากถ่ายทำที่ภาคเหนือเกือบทั้งเรื่อง เวลาผมได้ข่าวว่ามีหนัง ละคร รายการ อะไรก็แล้วแต่ผมมักจะให้ความสนใจมากเป็นพิเศษครับ อยากรู้ว่าเค้าไปถ่ายที่ไหนและมันจะออกมาสวยงามยังไง เลยเกิดสนใจหนังเรื่องไปด้วย
- ตัวอย่างหนังและโปสเตอร์ทำออกมาได้น่าสนใจ ทำให้ผมอยากไปชม อยากรู้ว่าจริงๆแล้วใครโกหก ความจริงมันเป็นอย่างไนกันแน่ และจากตัวอย่างที่ออกมาทำให้เห็นว่าหนังมีความสวยงามของโลเคชั่น เครื่องแต่งกาย ดูเป็นหนังที่มีความสวยงามดีครับ ที่สำคัญเรื่องนี้มันออกจะแปลกไปจากเรื่องราวทั่วๆไปตรงที่ว่า ปรกติเวลามีการฆาตกรรมเกิดขึ้น มักจะมีแต่คนใส่ร้ายฝ่ายตรงข้าม โกหกเพื่อให้ตัวเองรอดพ้นความผิด แต่เรื่องนี้ดันแย่งกันยอมรับว่าตัวเองเป็นฝ่ายลงมือฆ่าซะงั้นน่ะ
ด้วยส่วนประกอบเหล่านี้นี่เองที่ทำให้ผมซื้อตั๋วอุดหนุนหนังเรื่องนี้เข้าไปดูในโรงจนได้
ตอนแรกก็หวั่นๆใจเหมือนกันว่าหนังจะสนุกหรือเปล่า ดูหนังจบเดินออกโรงมาแล้วจะเสียดายตังค์รึเปล่า แต่สุดท้ายแล้ว ชอบครับ เป็นหนังที่สวยงาม บทดี การแสดงแอคติ้งของนักแสดงก็ดี เนื้อหาของหนังก็ดี สรุปโดยรวมแล้วเป็นหนังที่ผมชอบเรื่องนึงเลยทีเดียว หนังดัดแปลงมาจากบทประพันธ์โชราเอมอน เอ้ย! ราโชมอน บทละครของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ซึ่งดัดแปลงมาจากเรื่องสั้นของ ริวโนะสุเกะ อะคุตะงะวะ อีกต่อหนึ่ง ผมเองยังไม่เคยอ่านหรือดูอะไรที่เกี่ยวกับราโชมอนเลย แต่เคยได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างในความยอดเยี่ยมมานานมากแล้ว ชักอยากจะรู้ว่าเวอร์ชั่นราโชมอนจะต่างจากอุโมงค์ผาเมืองยังไงบ้างแล้วเหมือนกัน คงต้องไปหาดูซะแล้ว
หลังจากดูเรื่องนี้แล้วทำให้อยากดูผลงานอื่นๆที่ของหม่อมน้อยอีกด้วย เท่าที่รู้ก็มีชั่วฟ้าดินสลายกับอันดากับฟ้าใส (โอ้ อนันดา เอเวอริ่งแฮมเป็นพระเอกทุกเรื่องเลยนะเนี่ย)
ไม่ขอสปอยหนังก็แล้วกันนะครับ แต่ไปดูแล้วก็ทำให้ผมรู้สึกว่า การโกหกมันเป็นเรื่องซับซ้อนกว่าที่จะมีใครมาบอกว่า คนนี้โกหก คนนี้พูดจริง เพราะในความเป็นจริงแล้ว ในโลกนี้มีอะไรซับซ้อนกว่านั้น ยังมีการโกหกกี่ส่วนจริงกี่ส่วน การบอกความจริงไม่หมด และไหนจะเรื่องของคนที่เค้ากำลังโกหกเราอยู่อีก สิ่งที่เราทำได้ก็คงมีเพียงเข้าใจมันและพยายามหาทางรับมือกับคำโป้ปดนั้นอย่างเหมาะสม
ก่อนจบบทความขอถอนหายใจไว้สักเฮือกนึง เฮ้อออออออ……
ขอขอบคุณรูปภาพประกอบบทความจาก
- picpost.postjung.com
- blog.eduzones.com/entertain









