มอเตอร์ไซค์ ไปเรื่อยๆ ตอน อ่างเก็บน้ำแม่เมย

ผมชอบการไปไหนมาไหนโดยมอเตอร์ไซค์มากครับ ถึงมันจะลำบากและต้องทนกับความร้อน ฝุ่นละออง ลม ฝน และอีกสารพัดอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นผมก็รู้สึกว่ามันเป็นการเดินทางที่ทำให้เราได้รับอรรถรสในการรับบรรยากาศของสถานที่และชมวิวทิวทัศน์ได้เต็มที่กว่า
ดังนั้นหากมีที่ไหนที่เคยคิดอยากไปและไม่เหนือบ่ากว่าแรงมากในการจะดั้นด้นไป ก็มักจะไม่พลาดครับ ที่ผ่านมาที่สนุกๆก็มี เดินทางไปโรงเรียนบนดอยในอำเภอแม่แจ่ม ไปแม่สาย วัดร่องขุ่น จังหวัดเชียงรายโดยออกเดินทางจากเชียงใหม่ ไปโรงเรียนแห่งหนึ่งในอำเภองาว จังหวัดลำปาง โดยเริ่มจากลำพูนอ้อมพะเยา เป็นต้น เล่าให้ใครฟังมีแต่คนหาว่าบ้า ไม่ก็ทำหน้าไม่เชื่อ เพราะผมตอนนั้นยังไม่กล้องถ่ายรูปส่วนตัวครับ ไม่หลักฐานมายืนยัน ก็ว่ากันไปครับ

ช่วงสองอาทิตย์ก่อนด้วยความร้อนและอยากออกจากบ้าน ไม่รู้จะไปไหนก็เลยออกมาขี่มอเตอร์ไซด์เที่ยวเล่น ทั้งๆที่มันร้อนกว่านั่งอยู่บ้านเสียอีก ไม่รู้ไปไหน ขี่ไปเรื่อยๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าลองไปนั่งเล่นที่อ่างเก็บน้ำสักแห่งหนึ่ง บริเวณนั้นก็มีอยู่สองสามที่ แต่เอาที่ใกล้ที่สุดดีกว่าก็เลยตกลงใจขี่มาเที่ยวที่อ่างเก็บน้ำแม่เมยแห่งนี้ครับ

ในรูปคือรถจักรยานยนต์คู่ใจที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานานครับ ไปด้วยกันทุกที่ไม่ว่าจะที่ไหน เดินทางไกลมาจนบางครั้งสงสารมันเหมือนกัน รู้สึกว่าใช้งานมันหนักไปหรือเปล่า แต่ก็ดูแลอย่างดีครับ เข้าศูนย์บ่อยๆ นอกจากเรื่องยางรั่วแล้วนี่ไม่เคยเกเร หรือมีอาการเสียอื่นๆเลย ส่วนใหญ่เวลาไปไหนก็จะมีเท่านี้แหละครับ กระเป๋าเป้1ใบ ห้อยรถด้านหน้า ถ้าไปไหนไกลที่ต้องค้างคืนก็ๆอาจจะมีกระเป๋าใบใหญ่มัดท้ายเบาะอีกหนึ่งใบก็เท่านั้นเอง

ไปเที่ยวที่นี่จริงๆก็ไม่ค่อยมีอะไรครับ ที่นั่งก็ไม่มี ร้านอาหารก็มีอยู่ร้านเดียว แต่วันนี้มารับลม เอาบรรยากาศ ชมวิว ง่ายๆสบายๆมากกว่าครับ เลยนั่งริมทางง่ายๆ ไม่มีพิธีรีตองอะไร เมื่อก่อนแถวนี้มีร้านอาหารริมอ่างอยู่เยอะเหมือนกัน แต่หลังๆมาคนคงเที่ยวกันน้อยเลยเหลืออยู่ร้านเดียว

สิ่งหนึ่งที่มักจะพกติดตัวเวลาเดินทางก็คือเครื่องเล่นเพลงพกพาครับ มีอยู่สองตัว วันนี้พกตัวใหญามาเพราะตัวเล็กมีปัญหาฟังเพลงบางเพลงที่ลงในเครื่องไม่ได้ อยากรู้ว่าผมมีกี่เครื่องอะไรบ้างอ่านจากบทความนี้ได้ครับ Music everywhere with my Gadget.
ที่ต้องพกพาเครื่องเล่นเพลงไปด้วยเพราะบางครั้งเวลาเดินทางไกลๆรถว่างๆ ถึงวิวทิวทัศน์ข้างทางจะทำให้ตื่นตาตื่นใจ แต่มันก็อยากมีเสียงเพลงมาช่วยให้เพลินไม่น่าเบื่อครับ ไม่งั้นเบื่อแย่ คิดดูว่าขี่ไปเชียงรายใช้เวลาเกือบๆ5ชั่วโมง จากตัวเมืองเชียงรายไปแม่สายอีกประมาณสองชั่วโมงนิดๆ (ผมขี่รถช้ามากครับ หลายคนคงทำเวลาได้ดีกว่านี้) ไม่มีเพลงฟังแย่ๆแน่ๆครับ แต่ต้องดูสถานการร์ด้วยนะครับ ถ้าเข้าเขตที่การจราจรคับคั่ง รถเยอะๆที่ต้องใช้สมาธิมากๆก็ต้องปิดครับ หยุดฟังไปก่อน ถึงเส้นทางที่รถว่างๆแล้วค่อยฟังครับ โดยส่วนตัวแล้วจากตัวเมืองเชียงรายไปแม่สายจะไม่ฟังครับ แต่จะฟังช่วงเส้นทางดอยสะเก็ดเชียงใหม่มาจนถึงแยกอำเภอแม่ลาว เชียงราย เพราะรถไม่เยอะ ฟังเพลง ขี่รถ เพลินทีเดียว

ฝอยมาเยอะแล้ว สำหรับการเดินทางวันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก พอไปถึงก็นั่งเล่นตากลม ชมวิว ฟังเพลงไปเรื่อยๆ สักพักก็กลับแล้วครับ
ได้ขี่รถวนบริเวณรอบๆอ่างเก็บน้ำดูเค้ามาจับปลากันก็สนุกดีครับ สักพักก็ขี่รถกลับ

บางทีการไปเที่ยวเพื่อผ่อนคลายนั้นก็ไม่จำเป็นต้องไปที่ไหนไกลๆครับ บางครั้งหาที่เที่ยวเพลินๆเ่ล่นๆใกล้ๆบ้าน กินลมชมวิวไปก็สนุกไปอีกแบบ ประหยัดด้วยครับ

อ่างเก็บน้ำแม่เมย อยู่ในเขตเทศบาลตำบลทาขุมเงิน อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน

แผนที่สำหรับอ่างเก็บน้ำแม่เมยครับ และแถมปักหมุดตำแหน่งของอ่างเก็บน้ำแม่วังส้านไว้ให้ด้วยในแผนที่สำหรับผู้ที่สนใจจะไปทั้งสองแห่ง เพราะว่าอ่างเก็บน้ำทั้งสองแห่งนี้อยู่ใกล้ๆกัน แบ่งไปเที่ยวทั้งสองที่ เช้า บ่าย ก็ยังได้


ดู อ่างเก็บน้ำแม่เมย+แม่วังส้าน ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

ข่าวนักช๊อบ งานมหกรรมสินค้าเครือสหพัฒน์ ที่สำพูน

มาแล้วครับงานที่นักช๊อบแถวๆนี้รอคอย ที่ลำพูนมีทุกปี ก็คืองานมหกรรมสินค้าเครือสหพัฒน์ หรืองานสหกรุ๊บแฟร์
ของปีนี้จะจัดขึ้นอีกครั้ง ในวันที่ 7-9 พฤษภาคม 2553 นี้ ที่เดิมครับ
รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้จัดถี่จังเลย เมื่อก่อนจะมีแค่ปีละครั้งแต่เดี๋ยวนี้รู้สึกมันบ่อยจัง ปีนึงมีตั้งสองครั้ง แต่ก็ดีแล้ว คนรอคอยจะได้ไม่ต้องรอนานครับ
รายละเอียดต่างๆก็เหมือนเดิมครับ ตามไปอ่านที่บทความเก่าได้ เปลี่ยนแค่วันที่จัดงานเท่านั้นเอง คลิ้กลิงค์นี้เลยครับ
บทความแนะนำงานสหกรุ๊บแฟร์
ย้ำนะครับ งานล่าสุดที่จะจัดขึ้น คือวันที่ 7-9 พฤษภาคมนี้ ที่เดิมครับ

แต่งานนี้จัดใกล้หน้าฝนแบบนี้ ไม่รู้จะโดนฝนเล่นงานรึเปล่า ยังไงเตรียม ร่ม เสื้อกันฝนไปด้วยก็ดีครับ
มาเที่ยวลำพูนกันเยอะๆนะครับ

สรงน้ำพระธาตุหริภุญชัย ในวันร้อนตับแตก

ไม่ได้มีมีโอกาสไปสรงน้ำสิ่งศักดิ์สิทธ์คู่บ้านเกิดเมืองนอนมานานเท่าไหร่แล้วก็จำไม่ได้ ปีนี้มีโอกาสไปกับครอบครัวก็เลยเอาซะหน่อยทั้งๆที่ใจจริงอยากนอนอยู่บ้านมากกว่าเนื่องด้วยอากาศที่ร้อนเดือดปุดๆซะเหลือเกิน แถมเวลาสะดวกของคุณแม่ดันเป็นช่วงบ่ายอีกต่างหาก โอ้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าที่วัดพระธาตุมันจะร้อนแค่ไหน
เมื่อมาถึงก็ตามคาด ร้อนสุดๆ ร้อนแทบละลายหายไปตรงนั้นเลย
ส่วนบรรยากาศ ก็เหมือนๆทุกๆปีครับ เพราะเป็นงานใหญ่ประจำปีของจังหวัด ผู้คนก็มากมายจากทั่วสารทิศ คึกคักและมีร้านรวงมาขายของกันเยอะทีเดียว

เมื่อเข้าไปในวัดก็ต้องไปไหว้พระในวิหารกันก่อน



บริเวณรอบวิหารก็จะคนเฒ่าคนแก่นอน นั่ง พักผ่อนกันเต็มไปหมด เพราะอากาศเย็นสบาย น่าสงสารจริงๆร้อนๆแบบนี้คงเหนื่อยน่าดู แต่ก็น่าชื่นชมมากที่พวกท่านยังมีศรัทธาแรงกล้า และผ่าความร้อนมาสรงน้ำพระธาตุกัน น่าชื่นชมจริงๆ
ผู้คนมางานกันล้นหลาม มาสรงน้ำเดี๋ยวนี้แทบไม่ต้องเตรียมอะไรไปเลย เพราะทุกอย่างมีขายหมด น้ำส้มป่อยก็มีขายบรรจุขวดน้ำดื่มอย่างดีขาย อาหารการกินก็มีรอบบริเวณ น่าอร่อยทั้งนั้น แต่มันร้อนจนไม่อยากกินอะไรเลยนอกจากน้ำดื่มเย็นๆ

รูปนี้ถ่ายตอนเย็นมากๆแล้ว คนเริ่มเยอะ

คนแบบเรานี่นานๆมางานแบบนี้ก็ดีเหมือนกันแฮะ ห่างเหินงานบุญแบบนี้มานานเหมือนกัน ไม่ใช่อะไรๆก็ไปเที่ยวห้าง กินเหล้าอย่างเดียว เข้าวัดเข้าวาแบบนี้ก็ช่วยบำบัดจิตใจได้เหมือนกัน แต่สาวๆที่มาก็น่ารักๆเยอะเหมือนกัน อ่าวซะงั้น ขนาดในวัดนะเนี่ย ฮ่าๆ

เดินสรงน้ำจนครบแล้วก็ออกมาดูขบวนแห่กับแม่แถวๆหน้าร้านนาฬิกาศรีชำนาญ

สงสารคนเดินขบวนจังเลย ร้อนๆแบบนี้ บางคนต้องแต่งชุดไทยหนาๆแถมยังต้องมาตากแดดอีก

ที่ขาดไม่ได้และมีเป็นประจำทุกๆปีก็คงจะเป็นการแข่งขันกลองหลวง การแข่งกลองหลวงนี่สุดยอดจริงๆโดยเฉพาะคนตีกลอง สังเกตดีๆแขนทั้งสองข้างจะไม่เท่ากัน แขนข้างที่ใช้ตีจะใหญ่และมีกล้ามเยอะกว่าอีกข้าง ดูไปแล้วเหมือนปูที่ก้ามไม่เท่ากัน
ดูลีลาการตีก็ต้องใส่กันไม่ยั้งเลยจริงๆ ถ้าโดนต่อยด้วยแขนข้างที่ใช้ตีกลองจะถึงตายไหมเนี่ย

สนุกดีครับ ไม่ได้มางานทรงน้ำพระธาตุหริภุญชัยมานานมาก พอได้ไปก็เหมือนกลับไปเป็นเด็กๆ ไปกับพ่อแม่ ได้ไปเคารพสักการะสิ่งศักดิ์สิทธ์๋ประจำจังหวัดแบบนี้เป็นศิริมงคลต่อชีวิตดี หวังว่าจากนี้ไปคงจะมีเรื่องดีๆเข้ามาในชีวิตบ้างนะ

ปิดท้ายด้วยรูปแนวละเหี่ยใจ ที่เป็นสาเหตุว่าทำไมประเทศเราถึงไม่เจริญสักที แม้แต่กฎระเบียบเล็กๆน้อยเรายังผ่าฝืนกัน เฮ้อ
ป้ายเขาบอกอยู่จะๆ

ก็ยัง นะ

จบข่าวครับ

…………………………….
บทความที่เกี่ยวข้อง
www.hariphunchaitemple.org เที่ยววัดพระธาตุหริภุญชัยออนไลน์
Lamphun เที่ยวลำพูนกับที่นี่หมอชิต
ตะลอนทัวร์ เที่ยวเมืองลำพูน
เดินเล่นถนนคนเดินลำพูน

ประชาสัมพันธ์งานดีๆที่ลำพูน

มาแล้วครับ มหกรรมช๊อบกระจายละลายทรัพย์สำหรับทุกๆท่านที่มีถิ่นพำนักใกล้ๆกับจังหวัดลำพูนบ้านเกิดของผมเอง
สำหรับผมแล้วจังหวัดเรามีของดีหลายๆอย่างทั้งพระธาตุเด่น พระรอดขลัง ลำไยดัง กระเทียมดี ประเพณีงาม จามเทวีศรีหริภุญชัย(นี่มันคำขวัญประจำจังหวัดนี่นา) แล้วก็มีสิ่งที่น่าสนใจอีกหลายๆอย่าง หนึ่งในนั้นเป็นงานที่หลายคนรอคอยในทุกปีก็คือ งานสหกรุ๊ปแฟร์ หรือที่คนแถวๆนี้เรียกสั้นๆว่างานสหพัฒน์นั่นเอง เป็นงานมหกรรมลดกระหน่ำของสินค้าในเครือสหพัฒนพิบูลย์ โดยมีแบรนด์ดังๆมาลดเพียบ เช่น lacoste, le qoc sportif, Guy Laroche, BSC, Polo, Wacol ที่เป็นอาหารก็มีมาม่าและน้ำผลไม้ และอีกมากมาย โดยนอกจากเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย ก็จะมีสินค้าอื่นๆเช่น ที่นอน ผ้าห่ม เครื่องใช้ต่างๆ อีกด้วยเยอะแยะไปหมด
ราคาถ้าเทียบกับตามห้างแล้ว บางอย่างลดลงมาในราคาที่ถูกมากจริงๆ นับเป็นงานขายสินค้าที่มีสินค้าดีๆให้เลือกในราคาที่ถูกใจคนรักแบรนด์ดังๆเหล่านี้แน่นอน หลายๆคนเก็บเงินมาทั้งปีเพื่องานนี้โดยเฉพาะก็มี

เพื่อนๆของเจ้าของบล็อกที่อยู่ต่างจังหวัดใกล้เคียงมักจะกำชับให้รายงานว่างานนี้จะจัดเมื่อไหร่ในทุกๆปี บางคนตรงดิ่งมาจาก เชียงใหม่ ลำปาง เพื่องานนี้โดยเฉพาะ
และปีนี้ก็จัดไปแล้วครั้งนึงเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ไม่นาเชื่อว่าจะจัดติดๆกันแบบนี้ เพราะครั้งต่อไปจะจัดในเดือนพฤศจิกายนนี้นี่เอง

โดยกำหนดงานนี้จะมีอีกครั้งในวันที่ 27-29 พฤศจิกายน 52 นี้ สามวันเท่านั้น
สถานที่จัดงานก็ที่เดิมคือในบริเวณนิคมอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์นั่นเอง ใครว่าง ก็แวะมากันได้นะครับ
ข้อแนะนำเล็กน้อยๆ
1.ถ้าเป็นไปได้ มาในวันที่ 27 ได้ก็จะดี เพราะของดีๆมักจะหมดเร็ว พอผ่านไปวันที่ 28 29 ของดีๆบางอย่างอาจจะหมดไปแล้ว โดยเฉพาะบ่ายวันที่ 29 นี่ของแทบไม่มีให้เลือกแล้ว
2.แถวนั้นฝุ่นเยอะ และเพื่อเป็นการป้องกันการติดหวัด แนะนำให้เอาหน้ากากอนามัยมาด้วย
3.ถึงจะเป็นหน้าหนาว แต่แดดค่อนข้างแรงและคนเยอะอากาศร้อน ถ้ามาในตอนกลางวัน อาจจะต้องพกร่มหรือหมวก กับทากันแดดมาด้วย
4.ระวังพวกมิจฉาชีพล้วงกระเป๋าด้วย
5.เส้นทางจากถนนเชียงใหม่-ลำปาง เลี้ยวเข้าเมืองเจอ โชว์รูม ลิ้ม เม่ง จั้ว ให้เลี้ยวซ้ายถ้ามาจากในเมืองให้เลี้ยวขวา ตรงไปเรื่อยๆ ก็เจอแล้วครับ
ปีนี้ไม่ตังค์ เศร้า ToT คงไม่ได้ไปซื้ออะไร
ขอให้สนุกกับการช๊อบปิ้งครับ

ลำไยปีนี้ กินได้แล้ว


มาลำพูน ก็ต้องนึกถึงลำไย
เกือบทุกบ้านที่ลำพูนมักจะมีต้นลำไยปลูกไว้ วันนี้เอารูปลำไยในสวนมาโชว์ ปีนี้ลำไยที่บ้านลูกใหญ่ รสหวานกำลังดีเลย
พูดถึงลำไย ก็ต้องพูดถึงเรื่องราคาลำไยตกต่ำ ไม่ใช่แต่ลำไยเท่านั้น ผลไม้ไทยหลายๆอย่างราคาตกต่ำน่าใจหาย อ่านข่าวเกษตรกรที่ปลูกลิ้นจี่ถึงกับต้องล้มต้นลิ้นจี่ เอาไปขายเป็นฟืนไม่งั้นไม่มีเงินไปจ่ายหนี้ค่าปุ๋ย ค่ายาแล้วเสียดาย ผลไม้หลายๆอย่างเมื่อก่อนราคาดี เกษตรกรก็ปลูกกันมากขึ้น เมื่อของมันมาก กำลังซื้อน้อยกว่าของก็ล้นตลาด ราคาตก ตามหลักเศรษฐศาตร์ง่ายๆของอุปสงค์และอุปทาน

เมื่อก่อนใครทำสวนลำไย หากถึงฤดูเก็บเกี่ยว รายได้ขั่นต่ำก็ต้องหลักหมื่น แสน ล้าน ขึ้นอยู่กับพื้นที่เพาะปลูกใครมากใครน้อย ลำไยลูกใหญ่ลูกเล็ก แต่ที่แน่ๆคือกำไรแน่ๆ ไม่เหมือนปัจจุบันที่ต้องมานั่งลุ้นว่าปีนี้ราคาจะดีไหม จะขาดทุนไหม
ที่บ้านปลูกไว้ในบ้าน และในสวน ไม่กี่ต้น กินบ้างขายบ้างเลยไม่ค่อยซีเรียส ไม่เหมือนที่เขาลงทุนกันจริงๆจังๆ คิดแล้วก็สงสารเกษตรกรไทย ปลูกอะไรก็ราคาตกหมด เป็นแบบนี้เรื่อยมาไม่มีใครช่วยได้
วันนี้เข้าประเด็นเครียดซะงั้น
กินลำไยต่อดีกว่า อาหย่อยๆ