Sugar Rush – AKB48


มีเพลงของ AKB48 ขายใน iTunes Thai ละครับ จำนวน 1 เพลงถ้วน ฮ่าๆๆๆ
แถมยังไม่ใช่อัลบัมของสาวๆ AKB48 โดยตรงอีกต่างหาก แต่อยู่ในอัลบัมรวมเพลงประกอบ Animation ของ Disney เรื่อง Wreck-It Ralph

ฟังพรีวิวดู แรกๆก็ไม่รู้สึกอะไร เอ๊ะ กดฟังอีกรอบซิ กดไปกดมา กดซื้อซะเลย 0.69 ดอล ไม่ต้องคิดมากเลย
ลิงค์อัลบัม Sugar Rush – Wreck-It Ralph (Original Score)

เพลงน่ารัก จังหวะสนุกๆ ติดหูง่าย เพลงนี้ ไม่ว่าจะเป็นแฟนประจำ หรือ ขาจรแบบผม น่าจะชอบกันนะ

น่าลุ้นว่าจะมีการเอามาขายอย่างเป็นทางการใน iTunes Thai ในเร็วๆนี้รึเปล่า เพราะตอนนี้มีหน้า Artist ใน itunes Thai แล้ว AKB48 page on iTunes
แฟนๆก็ต้องลุ้นกันต่อไปครับ ถ้ามีก็จะได้อุดหนุนซื้อเพลงกันง่ายขึ้นอีกช่องทางนึง
ไม่งั้นอาจจะต้องเพิ่งพา CDjapan.com กันต่อไป

BABYMETAL อัลบัมเต็มชุดแรก จะออกแล้วจ้า

BABYMETAL เป็นวงที่น่าสนใจมากวงนึง ผสมการร้องแบบน่ารักๆกับดนตรีหนักๆได้เข้ากันดี

มีนักร้องนำเป็นเด็กสาวน่ารักๆ กับเด็กสาวตัวน้อยๆอีกสองคนเป็นแดนเซอร์และร้องเสริม

น้องที่ทำงานแนะให้รู้จักกับวงนี้ได้สักพัก ฟังๆดูก็รู้สึกชอบอยากจะซื้อเพลงมาฟัง หาดูใน iTunes Thai ก็มีขายด้วย (BABYMETAL on iTunes) แต่เห็นว่าจะออกอัลบัมเต็มเร็วๆนี้ เลยคิดว่าน่าจะรอซื้ออัลบัมเต็มไปเลยดีกว่า

โดยอัลบัมเต็มจะออกวางจำหน่าย วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 นี้ มี สองเวอร์ชั่น คือ CDเพลงปรกติ(Regular edition)รูปซ้าย กับ CD+DVD(Limited edition)รูปขวา ที่เพิ่มมาเป็น DVD บันทึกการแสดงสด ถ้าอยากได้คงต้องหา Pre-order สั่งซื้อจากเว็บไซต์หรือร้านประจำกันเอา

หรือซื้อจาก iTunes เอา ดูที่ลิ้งค์นี้ BABYMETAL on iTunes

สำหรับคนที่ยังไม่รู้จัก แปะคลิปไว้เพลงนึง ที่เหลือไปดูได้ที่ BABYMETAL Official Youtube chanel ครับ

กำลังคิดว่าจะสั่ง CD ดูครับ ยังตัดสินใจไม่ได้ แต่คงได้อุดหนุนวงนี้แน่นอน ^_^ เพลงเพราะดี

Credit : BABYMETAL Official page และ  www.babymetal.jp

เรื่องราวการไปเที่ยวญี่ปุ่นของสองนักวาดการ์ตูน

รางวัล International Manga Award ตั้งแต่ครั้งที่สามเป็นต้นมา มีนักวาดการ์ตูนชาวไทยได้รับรางวัลทุกๆปี เป็นเรื่องที่น่าดีใจมากกับวงการการ์ตูนบ้านเรา

โดยที่ในครั้งที่ 3 นักวาดการ์ตูนไทยเราคว้ารางวัลชนะเลิศมาได้ จากเรื่อง “Super Dunker” ผลงานของคุณ “ต้น” จักรพันธ์ ห้วยเพชร

ครั้งที่ 4 ปีต่อมา เดอะดวง ได้รับรางวัล จากการ์ตูนเรื่อง “เรื่องมีอยู่ว่า” และครั้งที่ 5 นายสะอาด ได้รับรางวัลเมื่อปีที่แล้ว จากการ์ตูนเรื่อง “ชายผู้ออกเดินทางตามเสียงของตัวเอง

ทั้งสองนักวาดการ์ตูน เดอะดวง และนายสะอาด ได้ออกหนังสือเล่มพิเศษที่บันทึกการเดินทางช่วงที่ไปรับรางวัลและทำกิจกรรมที่ประเทศญี่ปุ่นมาคนละเล่ม

เล่มของเดอะดวง ชื่อ “The Duang in Japan” ของนายสะอาดชื่อ “ชายผู้ออกเดินทางไปญี่ปุ่นด้วยการ์ตูนของตัวเอง

โดยส่วนตัวแล้วผมชอบหนังสือท่องเที่ยวที่มีการเล่าเรื่องง่ายๆ ยิ่งสองเล่มนี้เล่าโดยนักเขียนการ์ตูน และเล่าผ่านการเขียนผสมกับการ์ตูน รูปถ่ายก็เยอะ ทำให้หนังสือน่าสนใจ น่าติดตาม อ่านสนุกดีครับ

ทั้งสองคนเขียนเล่าเรื่องได้เป็นกันเอง มีแนวทางการเล่าเรื่องและมุมมองที่ต่างกันตามสไตล์ อ่านสนุกไปคนละแบบ

ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศของการ์ตูน เมื่อนักเขียนการ์ตูนไปเที่ยวแล้วมาเล่าให้เราอ่านผ่านหนังสือ มันได้อารมณ์ที่ต่างออกไปจากหนังสือหรือบทความนำเที่ยวอื่นๆดีครับ สนุก ตลก และสถานที่ๆทั้งสองคนไปก็อยู่ในความสนใจของผมทั้งนั้นด้วย

ยิ่งอ่านก็ยิ่งทำให้อยากไปญี่ปุ่นมากขึ้นเรื่อยๆ ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ผมตั้งใจว่าอยากไปให้ได้สักครั้งในชีวิต แต่ตอนนี้อ่านเรื่องราวของคนอื่นไปก่อนละกัน ^_^

………………….

ถ้านึกถึงหนังสือแนวท่องเที่ยวประเทศญี่ปุ่น ต้องนึกถึงชุดนี้ด้วย เป็นหนังสือบันทึกการเที่ยวญี่ปุ่นที่อ่านสนุกมากครับ ไปเที่ยวญี่ปุ่นแบบเกาะพี่โน้ตอุดมไป
เกาะดมชมโตเกียว ฮิกาซีน สเปเชี่ยล

สมบัติเมื่อตอนวัยรุ่น

ต่อเนื่องมาจากโพสที่แล้ว : ติ่งรุ่นเก่ารำพัน
นี่เป็นสมบัติที่พูดถึงครับ เป็นช่วงชีวิตวัยรุ่นของผมเอง สมัยเป็นวัยรุ่น

แน่นอนว่าเราจะเริ่มชอบเพลงญี่ปุ่น หลายๆคนคงเริ่มจากการฟังเพลงการ์ตูนมาก่อน ยุคนั้นไม่มีเด็กคนไหนไม่รู้จักโดเรมอน อิกคิวซัง ขบวนการห้าสี ไอ้มดแดง และก็ต้องชอบเพลงจากการ์ตูนเหล่านั้นกันแน่นอน

ตอนเด็กๆพ่อซื้อเทปเพลง ชุด “เพลงดังหนังเด็ก”(30+ เท่านั้นครับ ถึงจะทัน 555) ที่มีเพลงการ์ตูนหลายๆเรื่อง โดยคนไทยเอามาใส่เนื้อร้องไทย มาให้ฟัง เปิดฟังกันจนเทปยาน ต้องเอาไปแช่ตู้เย็นกันไม่รู้กี่รอบ 555

ในรูปข้างบนเป็นตอนที่โตขึ้นมาอีกหน่อย อยู่ในช่วงมัธยมแล้วครับ เพลงเซเลอร์มูน รันม่า ยูยูฮาคุโช และอื่นๆ เพลงเพราะๆทั้งนั้นครับ โดยเฉพาะเพลงจากเรื่องรันม่า ทั้ง Openning และ Ending ที่เพราะทุกเพลงจริงๆครับ

สมัยนั้นหาซื้อเพลงการ์ตูนฟังยากมาก แต่เราก็ไปหาซื้อกันมาจนได้ ที่เห็นในรูปส่วนใหญ่สั่งซื้อทางไปรษณีย์จากหนังสือรวมข่าววงการการ์ตูนครับ ทีวีแมกกาซีน เอคลับ ต้องใช้ความพยายามสูงครับกว่าจะได้แต่ละตลับมาฟัง

พอโตขึ้นมาหน่อยก็เริ่มหาเพลงที่นอกเหนือจากเพลงการ์ตูนมาฟังมั่ง

สำหรับคนชอบฟังเพลงญี่ปุ่นตอนนั้นคงไม่มีใครไม่รู้จัก X japan แน่นอน ตอนนั้นมาแรงมากๆครับ ต้นตำหรับสนามบินแตกในยุดนั้นเลย ตอนที่โยชิกิมาเมืองไทยเมื่อหลายปีก่อนครับ

และกับคนนี้ Namie Amuro ที่เคยเป็นอันดับ 1 ของนักร้อง JPOP หญิง ก่อนจะโดน Ayumi Hamasaki ก้าวขึ้นมาแทน ตอนนั้นชอบเธอคนนี้มากๆครับ ซื้อโปสเตอร์ขนาดใหญ่แปะเต็มห้องเลย

ส่วนนี่ เป็นของวง Tokio ครับ โชคดีที่ว่า Sony Music Thailand เอาเทปของวง Tokio มาขายในไทยเยอะมาก เลยหาซื้อง่ายและผมมีเกือบครบทุกชุดที่มีวางขายตอนนั้นเลยครับ Tokio เป็นอีกวงที่ผมชอบๆมากในตอนนั้น

ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะว่าโทโมยะ นางาเสะ นักร้องนำวงนี้มีผลงานละครมาออนแอร์ในไทยหลายเรื่อง หนุ่มผมยาวหน้าตาคมเข้ม สาวๆชอบกันเยอะ ตอนนั้นผมเองก็ชอบดารานักร้องหนุ่มคนนี้มาก มากจนคนรอบข้างสงสัยว่ามึงเป็นตุ๊ดแอบรึเปล่าวะ 555

Continue reading “สมบัติเมื่อตอนวัยรุ่น”

ติ่งรุ่นเก่ารำพัน

ไปเจอของสะสมสมัยเป็นวัยรุ่นมาครับ ทำให้เกิดเป็นบทความนี้ขึ้น

ช่วงนี้ฟังเพลงหลากหลายมาก ทั้งไทย ฝรั่ง เกาหลี ญี่ปุ่น ก็ติดตามข่าวอัพเดทนักร้อง ศิลปินที่เราชอบอยู่เรื่อยๆ พร้อมทั้งค้นหาศิลปินใหม่ๆ เพลงใหม่ๆฟังไปเรื่อยๆ เด็กๆรุ่นหลังที่ชอบศิลปินต่างประเทศเดี๋ยวนี้ เทคโนโลยีอำนวยความสะดวกให้มาก เพลงใหม่ออก ซิงเกิลล่าสุด ผลงานใหม่ๆ ดารานักร้องที่ชอบไปออกรายการนั้นรายการนี้ อัพเดทรวดเร็ว มีคลิปลงยูทูปให้ดู มีภาพถ่ายใหม่ๆแชร์ส่งต่อกัน หรือแม้แต่ความใกล้ชิดกับดารา นักร้องที่เราชอบผ่าน เฟซบุ๊ค ทวิตเตอร์ อินสตาแกรมที่เค้าเล่นเองอีกต่างหาก ^_^

เมื่อย้อนกลับไปดูตัวเราเมื่อตอนนั้น มันช่างยากลำบากเหลือเกิน ในการเป็นคอเพลงเอเชียน

ถ้าเปรียบกับตอนนี้ อาจจะถูกเรียกว่าติ่งก็ได้นะครับ 555

ขอเล่าถึงชีวิตในช่วงนั้นหน่อยก็แล้วกัน

ย้อนหลังไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน (ไม่บอกจำนวนปีแน่ชัด มันจะดูเยอะไป แฮ่ๆ)

ในตอนนั้น เริ่มเข้าสู่วัยรุ่น เริ่มสนใจดูหนังฟังเพลงกันตามประสา ยุคที่เพลงวัยรุ่น RS Grammy และ Kita ครองใจวัยรุ่นยุคนั้น เราเองก็ฟังเพลงเหมือนๆกับวัยเดียวกันทั่วๆไป

แต่นอกเหนือจากนั้น เรายังมีความชอบในเพลงญี่ปุ่นอีกด้วย ยุคนั้นไม่ต้องพูดถึงเพลงเกาหลีเลยครับ ถ้าเป็นเพลงต่างชาติในโซนเอเชียเรา ตอนนั้นก็มีเพลงจีนกับเพลงญี่ปุ่นเท่านั้นที่ได้รับความนิยมแพร่หลาย

แต่ถึงกระนั้นก็ยังเป็นคนส่วนน้อยมาก เรา(ในที่นี้ขอหมายถึงคนชอบเพลงญี่ปุ่น)ในสมัยนั้นจึงมีความยากลำบากมากมายในการติดตามผลงานศิลปินที่เราชอบ ถ้าเป็นคนกรุงเทพยังพอมีแหล่งให้ซื้อเทป ซื้อ CD หรือสินค้าต่างๆบ้าง แต่ต่างจังหวัดนี่จะถือว่าลำบากมาก

ตอนนั้นยังไม่มีอินเตอร์เนทเลยนะครับ ทางเดียวที่เราจะติดตามข่าวสารดารานักร้องญี่ปุ่นตอนนั้น ก็คือทีวีกับหนังสือ

แน่นอนว่าเมื่อไม่ใช่ความนิยมกระแสหลัก รายการทีวี นิตยสารต่างๆที่มีข่าวอัพเดทจากญี่ปุ่นมีให้เราติดตามน้อยมาก รายการข่าวปกติก็จะนานๆมีรายงานที หนังสือดาราก็ไม่มีข่าวให้อ่าน นานๆมีที และต้องดังมากๆด้วยนะ ถ้าใครดันไปชอบคนทีอยู่นอกกระแสหรือไม่ดังมาก ก็แทบไม่รู้ข่าวคราวกันเลยทีเดียว

โชคดีที่ยังพอมีคนเล็งเห็นแฟนๆกลุ่มนี้อยู่บ้าง กระแสก็เริ่มมีมาบ้างจากซีรีส์ญี่ปุ่นที่พอมีมาฉายในบ้านเรา แต่ก็ชอบไปฉายเอาช่วงที่วัยรุ่นไม่ค่อยจะได้ดู หรือจะดูก็ต้องนอนดึกมากๆ เช่น ช่อง  3 เอาซีรีส์วัยรุ่นมาฉายตอน บ่ายสามโมงวันปรกติ โรงเรียนยังไม่เลิกเลยครับ T_T
ช่อง 9 มีซีรีส์มาฉายวันพุธตอนกลางคืน ออกอากาศสี่ทุ่มกว่า จบเที่ยงคืน ตอนนั้นต้องตื่นไปขึ้นรถประจำไปโรงเรียนตอน 6 เช้า เล่นเอาง่วงในห้องเรียน และพอนอนดึกก็จะโดนแม่ดุตลอด

รายการเพลงก็ต้องอาศัยรายการเพลงสากลที่นานๆจะใจดีเปิดเพลงญี่ปุ่นนอกเหนือจากเพลงฝรั่ง มีรายการเพลงเอเชียก็จะเปิดเพลงจีนเยอะกว่า แถมยังออกอากาศซะดึกเลย

เคยมีรายการเพลงเอเชียที่คุณเอ๊ะเป็นพิธีกรทางช่อง 3 ออกอากาศวันอาทิตย์ตอนเที่ยงคืน จบตีหนึ่ง ต้องไปโรงเรียนวันจันทร์เช้า โอ้ววว โชคดีที่เรามีทีวีส่วนตัวในห้อง เลยแอบดูได้ ไม่อย่างนั้นก็ต้องหลับก่อนแล้วปลุกนาฬิกาตื่นมาดู แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้หายง่วงเวลาไปโรงเรียนเลย

เวลาผ่านไป ก็ไปเจอหนังสือ iSpy เข้า หนังสือเล่มนี้เหมือนเป็นแสงสว่างในถ้ำที่มืดมิดของชาวเจป็อบ เจร็อคในยุคนั้น เพราะเป็นเล่มเดียวที่มีข่าวบันเทิงญี่ปุ่นเยอะกว่าหนังสือเล่มอื่น แต่กระนั้นแล้วก็มีไม่กี่หน้าในเล่ม แต่ก็ถือว่าดีมากๆแล้ว

จนมาถึงยุคอินเตอร์เนทเริ่มมีให้ใช้งาน เราไปสิงในห้องคอมโรงเรียนบ่อยๆ เปิดเว็บภาษาญี่ปุ่นที่อ่านไม่ออกแต่ก็ขอให้ได้ดูรูปก็ยังดี ตอนนั้นชอบ ลาร์ค ก็เข้าเว็บ www.sme.co.jp นั่งโหลดคลิปตัวอย่าง MV เป็นชั่วโมงๆ เพื่อจะได้ดูคลิปตัวอย่างสั้นๆแค่ สิบวินาที!

เทปเพลงญี่ปุ่นหาซื้อยากมาก ถ้าไม่ใช่ศิลปินดังๆ หรือค่ายเพลงที่มีสาขาในไทยก็จะหาซื้อยากมาก ตอนนั้นต้องนั่งรถจากลำพูนไปกาดสวนแก้ว ไปร้านที่ชื่อ ไดโอราม่า ที่จะเป็นแหล่งรวมวิดีโอ เทปเพลง สินค้าต่างๆของศิลปินญี่ปุ่นอย่างโปสเตอร์ กล่องเหล็ก รูปภาพ ราคาก็ไม่ใช่ถูกๆ ต้องเก็บตังค์ค่าขนมกันนานกว่าจะซื้อได้อย่างนึง

จากนั้นพอเข้าสู่ช่วงเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย ก็ค่อยห่างหายจากเพลงญี่ปุ่นไป แล้วก็กลับไปเริ่มใหม่ตอนเรียนมหาลัย ช่วงนั้นมีซีรีสย์ญี่ปุ่นให้ดูเยอะขึ้นทางไอทีวี ที่ดังมากๆก็คือเรื่องอยู่เพื่อรัก เคียวดกะฟุกาดะกับทาเคชิ คาเนชิโร่แสดง ดังมาก เพลงเพราะมาก แต่ดันไม่ค่อยได้ดูเพราะอยู่หอพักไม่มีทีวี

หลังจากนัั้นก็เริ่มเรียนหนักขึ้นๆ กว่าจะเรียนจบก็ไม่ค่อยได้ติดตามจริงๆจังๆแล้ว ช่วงนั้นสนใจวงการเกมมากกว่า

พอถึงช่วงเรียนจบก็วุ่นวายกับชีวิตมาเรื่อยเลยไม่ได้สนใจอีกเลย

ขอจบไว้ตรงนี้ก่อน เดี๋ยวไปดูกันในโพสต่อไปว่าไปขุดเจออะไรที่เก็บไว้บ้างจนต้องมาเขียนลงบล็อกได้เป็นตุเป็นตะขนาดนี้

…………………………..

อ่านตอนต่อไป สมบัติเมื่อตอนวัยรุ่น กันครับ

AKB48 เยอะกว่านี้มีอีกไหม?

ตามสามัญสำนึกเกี่ยวกับวง Boyband และ Girlgroup ของผมนั้น เท่าที่เห็นๆผ่านๆมาจำนวนเยอะสุดไม่เกิน7คน แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ที่3-5คน กำลังดีเลย
ดังนั้นเมื่อก่อนตอนมาเห็น วงบอยแบนด์หรือเกิลกรุ๊บที่มีจำนวนสมาชิกเยอะๆอย่าง Super Junior (13คน), Girls’ Generation (9คน), Morning Musume (9คน) ความคิดแว๊บแรกที่คิดได้คือ “จะเยอะไปไหนเนี่ย” ประมาณว่าเยอะไปเพื่ออะไร จะแบ่งกันร้องยังไง ใครจะไปจำได้หมด ไปแสดงเวทีเล็กๆก็ไม่ได้สิ เต็มเวทีไปหมดเลย อะไร แบบนี้
แต่หลังจากที่ได้ดู ได้ชมผลงานการแสดงทั้ง Music Video และ Concert ของพวกเขาแล้วก็ต้องเปลี่ยนความคิด ว่า เอ้อ มันก็เข้าท่าไปอีกแบบ ร้องเองเต้นเอง ไม่ต้องมีแดนเซอร์ ดูไปก็ไม่ได้ยุ่งเหยิงวุ่นวายเหมือนที่เคยคิดไว้ ดูสาวๆน่ารักเยอะแยะเต็มเวทีมันก็เข้าท่าดี
นึกว่าวงเหล่านี้มีสมาชิกเยอะที่สุดแล้ว แต่ก็ต้องคิดใหม่ เมื่อมาเจอวงๆนึงเข้า เพราะเล่นเอา Super Junior, Girls’ Generation, Morning Musume กลายเป็นวงที่มีสมาชิกน้อยลงไปในทันตา
วงนี้มีชื่อว่า AKB48 ครับ

วงนี้เป็นวง Idol group จากประเทศญี่ปุ่น ที่มีสมาชิก ณ ตอนนี้(อาจจะมีเปลี่ยนแปลงได้ในอนาคต) นับจากหน้าเว็บแล้ว 68 คน
โอ้ นี่แหละ จะเยอะไปไหนของจริงเลยล่ะ



โอ้ หลายตาไปหมด
ข้อมูลคร่าวๆของวงนี้คือเป็นวงที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ Akihabara สมาชิกเยอะจัดจนต้องแบ่งเป็นทีม A, K ,B และทีมนักเรียนฝึกหัด โดยตอนแรกมีแค่ 20 คนก่อน(ก็เยอะแล้วนะ) หลังจากนั้นก็มีการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมมาเรื่อยๆ จนได้อย่างที่เห็น วงนี้มีโรงละครของตัวเองไว้เปิดการแสดง มีผลงานเพลง อัลบั้มรูป และสินค้าต่างๆออกมามากมาย

ผมเองตอนเริ่มชอบ Girls’ Generation กับ Wonder girls ใหม่ๆ ยังต้องใช้เวลานานมากกว่าจะจำได้หมดว่ามีใครบ้าง กว่าจะแยกแยะว่าใครเป็นใครชื่ออะไรได้ก็เล่นเอามึนหัวไปเลยเหมือนกัน แต่วงฤษฺ48นี่ ถ้าใครสนใจเป็นแฟนจริงๆจังละก็ ต้องพยายามกันหน่อยล่ะครับ หึหึ ใครจำได้หมดนี่สุดยอดมากๆ

ต้องการข้อมูลและรายละเอียดของวงนี้มากขึ้น ติมตามจากลิ้งค์เหล่านี้เลยครับ
AKB48 Wikipedia
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ AKB48 www.akb48.co.jp (ภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ)

MV จาก Youtube