อย่างนี้ก็มีด้วย : ทางเข้าธนาคารที่อยู่หลังป้ายรถเมล์

ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะอะไร เกิดจากการออกแบบผิด หรือป้ายรถเมล์มาสร้างทีหลังบังหน้าทางเข้าธนาคารกันแน่ ที่ทำให้ทางเข้าธนาคารกรุงไทยข้างโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ถนนสาธรเหนือนั้น ต้องหลบอยู่หลังป้ายรถเมล์แบบว่าชิดกันมาก เดินเข้าออกก็ลำบาก

แต่ก็ไม่แน่นะ นี่อาจจะเป็นความอินดี้ และอยากเป็นตัวของตัวเองก็ได้ เป็นเอกลักษณ์ แนวไปอีกแบบ

เห็นทีแรกก็ไม่ได้สังเกต จนมาเห็นป้ายที่ติดบอกว่าเป็นทางเข้าธนาคารนี่แหละครับ ถึงได้รู้ว่า มีทางเข้าพิลึกแบบนี้อยู่ด้วย

ทางเข้าทางอื่นก็มีครับ แต่ทางเข้าที่อยู่ติดถนน มีทางเดียว ก็คือหลังป้ายรถเมล์นี่แหละ

หรือจริงๆนี่อาจจะได้รับแรงบันดาลใจจากชานชลาเลขที่ 9 เศษ 3 ส่วน 4 จากเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ก็เป็นได้ หรืออาจจะเป็นการแก้ฮวงจุ้ยอันล้ำลึก!   โอ้ O_o

ถ้าสนใจมาดูของจริง มาได้ง่ายๆครับ ลงรถไฟฟ้าสถานีสุรศักดิ์ เดินมาอีกนิดเดียว

เห็นแล้วก็ขำๆดีครับ ไม่แน่นะ อีกหน่อยที่นี่อาจจะเป็นที่กล่าวถึงจนโด่งดัง  และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งใหม่ ใครๆผ่านต้องมาถ่ายรูปอัพลงเฟซบุ๊ค อินตาแกรม ทวิตเตอร์ แชร์กันอย่างแพร่หลายก็ได้ 555

ชิมแล้วมาเขียน : ราเมงแชมเปี้ยน ยาโยอิ


เห็นในโฆษณา TV แล้วก็อยากลองดู น่าตาหน้ากิน น่าอร่อย ที่ผ่านมาเคยกินแต่ฮาจิบังราเมง กับ โออิชิราเมง
ยังไม่เคยเข้ายาโยอิเลย เพราะนึกว่ามีแต่เบนโตะ หรือขายแต่อาหารญี่ปุ่นเป็นชุดๆเท่านั้น

พอเข้าไปจริงๆก็มีอย่างอื่นนอกจากเบนโตะให้เลือกเหมือนกันนะ เพิ่งรู้ พวกข้าวปั้น ซูชิก็มี

เอ่อ อันนี้ทางยาโยอิน่าจะเอาไปแก้ไขนะ เพราะว่าน่าจะมีคนอื่นคิดเหมือนผมกันเยอะเหมือนกัน ที่คิดว่ายาโยอิมีขายแต่เบนโตะอ่ะ มันเป็นความเข้าใจผิดของลูกค้าที่มีต่อสินค้าหรือบริการ ที่น่าจะมีผลต่อยอดขายเหมือนเหมือนกันนะ หรือว่ามีแต่ผมคนเดียวที่คิดอย่างนี้ก็ไม่รู้

เอา เถอะ มาพูดถึง ราเมงแชมเปี้ยนดี กว่า

อร่อย แตกต่าง ครับ เปรียบเทียบกับฮาจิบังราเมงที่กินบ่อยๆนะครับ (โออิชิราเมงไม่ได้ไปกินนานแล้ว จำรสชาติไม่ได้ เลยไม่กล้าเอามาเปรียบเทียบครับ)

ฮาจิบังก็อร่อยนะครับ แต่อันนี้จะได้ความเข้มข้นกว่า ก็แน่ล่ะ ราคาก็แพงกว่าฮาจิบังด้วย แต่ก็ชามใหญ่กว่านะ ได้เยอะกว่าหน่อยนึง

ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศ จากฮาจิบังที่กินเป็นประจำ

ขอติอย่านึง ผมสั่งชุดที่มีไก่ทอด คาราอาเกะมาด้วย ขอบอกว่า มันเค็มไปหน่อย ขนาดผมชอบทานเค็มอยู่แล้วนะ ยังคิดว่ามันเค็มเกินไป นอกนั้นก็โอเค ชาเขียวก็อร่อยดี เสริฟเป็นขวดๆแบบนี้ ได้อารมณ์ญี่ปุ่นๆ

กินหรูๆดูหมือนเป็นคนมีตังค์ แต่ต้องมานั่งเจี๋ยมเจี้ยมตอนใกล้สิ้นเดือนทุกทีเลยครับ 555

(ไปกินมาตอนต้นเดือน เพิ่งได้มาเขียนลงบล็อกวันนี้ ซึ่งก็เข้าสู้ช่วงจำกัดการใช้จ่ายสิ้นเดือนพอดี)

นั่งรับลมหนาว แมคโดนัลด์ไนท์บาซาร์ เชียงใหม่


อ่านไม่ผิดหรอกนะครับ ว่าเป็นรับลมหนาว เพราะนี่เป็นบทความดองที่ตั้งใจจะเขียนเมื่อช่วงปลายฝนต้นหนาวของปีที่แล้ว (2554) ประมาณเดือนตุลา-พฤจิกานี่แหละครับ แต่เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงบัดนี้

วันนี้ได้เวลาของมันแล้วครับ หรือจริงๆก็คือช่วงหมดมุขแล้วก็กลับไปหาบทความที่ตั้งใจจะเขียนและยังไม่ได้เขียนมาพิมพ์ลงบล็อก ฮ่าๆๆๆ

อย่างที่เคยพูดถึงไว้ในบทความบล็อก เดินชิวๆที่ไนท์บาร์ซาร์ เชียงใหม่ ว่าผมชอบมานั่งที่นี่ แมคโดนัลด์ สาขาไนท์บาซาร์ เชียงใหม่ เพราะว่าชอบบรรยากาศที่นี่ในยามที่นักท่องเที่ยวออกมาเดินเที่ยวกันพลุกพล่านเต็มไปหมด ที่ว่าชอบไม่ได้หมายความว่ามาบ่อยๆนะครับ นานๆมาทีปีนึงจะได้มาครั้งสองครั้งเท่านั้นเอง

ช่วงนั้นมีโอกาสได้ไปแถวๆนั้นอีก เลยชวนเพื่อนไปนั่งชิลๆด้วยกัน บอกเค้าว่า ไปนั่งเอาบรรยากาศ

เพื่อนบอกว่าไม่ไปอ่ะ  มันแพง ช่วงนั้นเงินช๊อตๆอยู่ ผมก็บอกว่า เราจะไปซื้อเมนูประหยัดมากินกัน ไอ้ที่ขายกัน 29 บาท อะไรงี้ไง ช่วงนั้นผมก็ไม่ค่อยมีตังค์เหมือนกัน

เพื่อนก็โอเค

พอไปถึงหน้าเคาเตอร์ พอจะสั่ง มองหาเมนูประหยัดมันอยู่ไหนก็ไม่รู้ ตรงป้ายด้านบนที่มีเมนูไม่เห็นมีให้สั่งเลย จะเดินออกก็กลัวเสียฟอร์ม สุดท้ายก็เลยตามเลย สั่งเป็นเซ็ตมากิน และก็ได้รู้ว่า พวกเมนูประหยัดที่ว่ามันมีเมนูเป็นแผ่นวางไว้ตรงเคาท์เตอร์ตรงหน้าพนักงานที่เราเดินไปสั่งเมนูนั่นแหละ แต่ก็ไม่ทันแล้ว สั่งเป็นเซ็ตไปซะแล้ว

เพื่อนผู้กระเป๋าแห้งที่พลาดมาด้วย ก็ต้องตกกระไดพลอยโจน เสียเงินเกินความจำเป็นไปกับอาหารเมื่อเดียว ที่เอาไปกินก๋วยเตี๋ยวหรือข้าวราดแกงไ้ด้หลายมื้อ แฮ่

ที่น่าเห็นใจมากขึ้นไปอีกคือ เพื่อนสั่งชุดแม็คนักเก็ตเพราะเข้าใจผิดว่าชุดนี้มีเบอร์เกอร์ด้วย เพราะดูป้ายเมนูแล้วเข้าใจผิด คิดว่าเบอร์เกอร์จากชุดข้างๆรวมไว้ในนี้ด้วย

“เมื่อไหร่เบอร์เกอร์ผมจะมา” เพื่อนเริ่มบ่นละ

“เบอร์เกอร์อะไร”

“ก็เบอร์เกอร์ที่ผมสั่งไง”

“อะไร ชุดแม็คนักเก็ตก็มีแต่นักเก็ตสิ ก็มีแค่นั้นแหละ นักเก็ต เฟรนซ์ฟราย เป็ปซี่”

“เฮ้ย ก็ป้ายมันมีรูปเบอร์เกอร์อ่ะ”

“เบอร์เกอร์ชุดข้างๆอะดิ”

แป่ว…… เป็นที่น่าเห็นใจมากครับ เล่นเอาเพื่อนมันเซ็งไปสักครู่ใหญ่ๆ เพราะมันนึกว่าจะได้กินเบอร์เกอร์ด้วย 🙂

ที่ชอบมานั่งที่นี่ก็อย่างที่บอกครับว่าชอบบรรยากาศบริเวณนี้ มีดูคึกคักและเต็มไปด้วยผู้คนจากนานาชาติ ที่มานี่ไม่ได้ชอบหรือติดใจอะไรแมคโดนัลด์หรอกครับ แต่จะมานั่งที่เขาเฉยๆก็กระไรอยู่

นั่งกิน นั่งดู รับบรรยากาศไป คุยกับเพื่อน ก็มีความสุขดี

จริงๆมีอีกที่นึงที่น่าสนใจคือที่เบอร์เกอร์คิงใกล้ๆกัน มีชั้นสองไว้ดูวิวมุมสูงด้วย ว่าจะลองไปนั่งดูก็ยังไม่ได้ไปสักที มองจากตรงนั้นดูวิวบริเวณนั้นก็น่าจะสวยอยู่นะ

มีเรื่องอยากบ่นหน่อยก็คือ เฟรนซ์ฟรายวันนั้นเค็มมากครับ ไม่รู้พนักงานทำเกลือหกใส่หรือเปล่า มันเค็มเพราะเกลือเยอะเกินไป จนผมต้องเอาทิชชู่รูดเกลือออกก่อนกินเลยนะนั่น ไม่รู้ว่าเป็นเฉพาะวันนั้นรึเปล่า

แมคสาขานี้เปิด 24 ชั่วโมงครับ มาเมื่อไหร่ก็ได้

ช่วงที่ไปนั่นกำลังอินกับหนังสือ “ONWARD ถอยไปข้างหน้า“ของสตาร์บั๊ค อยู่ แล้วก็มีแม็คเข้าไปเป็นตัวละคร เป็นตัวโกงในเรื่องราวในหนังสือเล่มนี้ด้วย ไปนั่งที่นั่นเลยได้อารมณ์ร่วมเข้าไปอีก ได้บรรยากาศ

หลายคนถามว่าถ้าอินกับหนังสือเล่มนี้แล้วทำไมไม่ไปนั่งสตาร์บั๊คล่ะ คำตอบคือตังค์ไม่พอครับ ฮ่าๆๆ แต่สตาร์บั๊คก็อยู่อีกฝั่งของถนนตรงแม็คข้ามเลย มันได้อารมณ์ของการเผชิญหน้ากันระหว่างยักษ์ใหญ่เบอร์เกอร์ที่รุกล้ำเข้ามาในธุรกิจกาแฟ แล้วใครจะยอมล่ะ ก็ต้องสู้กันหน่อย

หุหุ อินจัดครับช่วงนั้น

นั่งแช่อยู่นานจนชักเริ่มเกรงใจ พอสมควรแก่เวลาก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

ช่วงที่ไปนั่นเป็นช่วงที่ไม่ได้ออกบ้านไปไหนเลยครับ พอได้ออกบ้านเลยจัดดีๆสักมื้อ กับที่ที่บรรยากาศดีๆ ดูเหมือนจะไฮโซนะครับ แต่ไม่ค่อยได้กินแบบนี้บ่อยๆหรอกครับ นานๆที

และถ้าไปคราวหน้า จะสั่งเมนูประหยัดกินให้ได้ 🙂

ปล. บทความนี้ไม่ได้เขียนมาเพื่อโฆษณาให้แมคโดนัลด์นะครับ แต่ไปกินร้านไหนมาก็เอามาเล่าสู่กันฟังเท่านั้นเอง ไม่ได้รับเงินค่าโฆษณาจากแมคโดนัลด์มานะคร้าบ

ไปไหว้พระวัดท่าใหม่อิ

ไปไหว้พระทำบุญกับแม่ น้องสาวและน้องเขยมาครับ จริงๆไปมานานละแต่เพิ่งมีโอกาสได้เอามาลงบล็อก

สาเหตุที่แม่อยากไปไหว้พระที่วัดนี้ก็เพราะว่า มีญาติท่านนึงเคยไปมาก่อนแล้วมาเล่าให้แม่ฟังถึงความสวยงามร่มรื่น โดยเฉพาะไฮไลท์ที่กล่าวถึงความสวยงามของ “ห้องน้ำ้ลอยฟ้า” ของทางวัด

ห้องน้ำลอยฟ้า มันจะเป็นยังไงกันนะ

เมื่อมีโอกาสเหมาะเจาะก็ได้ไปเที่ยว ไปไหว้พระที่วัดท่าใหม่อิแห่งนี้สมใจครับ ถ่ายรูปมาบางส่วน

วัดท่าใหม่อิเป็นวัดเล็กๆ เนื้อที่วัดไม่ใหญ่โตมาก แต่ก็ใช้พื้นที่แต่ละตารางเมตรอย่างคุ้มค่า มีการตกแต่งวัดอย่างร่มรื่นยังกะรีสอร์ท นอกจากได้มาไหว้พระประธานในอุโบสถแล้ว ทั่วบริเวณวัดยังมีสิ่งศักดิื์ให้เคารพสักการะตามจุดต่างๆมากมาย ทั้งต้นโชค พระเจ้าทันใจ พระพิฆเนตร พระราหู พระประจำวันเกิด ฯลฯ

Continue reading “ไปไหว้พระวัดท่าใหม่อิ”

ร้านหนังสือมือสองในเชียงใหม่

ชอบอ่านหนังสือกันไหมครับ ผมเองเป็นพวกชอบเดินเล่นในร้านหนังสือ ไปไหนมาไหนถ้าเจอร้านหนังสือหรือแผงหนังสือเป็นต้องโฉบเข้าไปดูเสียหน่อย ซื้อไม่ซื้อว่ากันอีกเรื่อง จนถึงขนาดฟุ้งซ่านเอามาเขียนเป็นซีรีย์ เดินเล่นในร้านหนังสือ ได้เป็นวรรคเป็นเวร

นอกจากหนังสือใหม่ๆแล้ว บางทีก็ต้องหาหนังสือมือสองบ้าง อาจจะเพราะตอนหนังสือเล่มนั้นๆออกวางขายดันไม่มีเงินซื้อ พอจะซื้อก็หาซื้อไม่ได้แล้ว หรือไม่ก็หนังสือเก่าๆที่หาซื้อยากๆ บางทีเราก็หาได้จากร้านหนังสือเก่า อีกเห็นผลนึงที่ชอบไปเดินร้านหนังสือมือสองก็คือ บางทีเราไม่รู้จะอ่านอะไร ไปเดินร้านมือสองอาจจะเจอหนังสือประเภทที่ว่าเราเคยอยากอ่าน อยากซื้อ แต่พอเวลาผ่านไปดันลืมซะสนิท ไปเดินเล่นร้านหนังสือเก่าบางทีก็เจอหนังสือประเภทนี้

วันนี้เลยอยากแชร์ร้านที่ผมไปเดินหาหนังสือเก่าบ่อยๆ เผื่อใครที่อยู่แถวๆเชียงใหม่หรือมาเที่ยวเชียงใหม่แล้วอยากหาหนังสือเก่า หนังสือมือสองอ่าน

จริงๆก็คงจะมีเยอะกว่านี้ครับ มีอีกหลายร้าน แต่ดพสนี้เอาเแพาะที่ผมไปเดินก็แล้วกันนะครับ

สองที่แรกคิดว่าคงรู้จักกันดีอยู่แล้ว ก็คือร้านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเยื้องกับร้านหนังสือใหญ่อย่างสุริวงค์บุ๊คเซ็นเตอร์นั่นเอง ร้านนี้หนังสือเยอะก็จริง แต่เสียตรงที่ว่าฝุ่นเยอะไปหน่อย ตรงโซนด้านในร้านรู้สึกว่าควรจะมีการจัดหนังสือและทำความสะอาดสักหน่อย มันซกมกเกินไปนิด

ที่ที่สองอยู่ตรงถนนคนเดินทุกวันอาทิตย์ ร้านจะมาตั้งแผงหนังสือมือสองอยู่บริเวณหน้าประตูโรงเรียนพุทธิโสภณ ที่อยู่ตรงข้ามโรงเรียนเมตตาศึกษา จะอยู่บริเวณใกล้เวทีการแสดงของเด็กๆ ร้านนี้มีหนังสืออยู่พอประมาณ อาจจะติดตรงที่เป็นแผงขายของ

ที่สุดท้ายครับ เพิ่งมีโอกาสไปแวะเมื่อไม่นานมานี้เอง ทั้งๆที่ขี่รถผ่านๆบ่อยๆ ร้านนี้ขอแนะนำเลยครับ ร้านกว้างขวาง หนังสือเยอะ ในร้านค่อนข้างสะอาด ผมไปได้หนังสือเก่าที่ตามหาอยู่จากที่นี่หลายเล่มเลย เช่น หนังสือเรื่อง “ว้าวุ่น” ที่ซื้อเป็นของขวัญให้เพื่อน กับหนังสือ FHM ปกอั้ม พัชราภา ที่อั้มถ่ายแบบให้ FHM เป็นครั้งแรก

ร้านนี้ชื่อร้าน เดอะบุ๊ค อยู่แถวๆหนองหอย ครับ มีรูปหน้าร้านมาให้ดูด้วย (ขออนุญาติคนขายแล้ว)

แผนที่ร้านครับ


View ร้าน เดอะบุ๊ค in a larger map

ปล. ร้านนี้คนขายผู้หญิงน่าตาดีและพูดเพราะครับ หาหนังสือเล่มไหนอยู่เดินไปถามเธอได้เลย ถ้ามีเธอจะพาไปหยิบที่ชั้น เร็วกว่าเดินหาเอง

ลำพูนน่าอยู่หรือเปล่า?

วันนี้ก็เหมือนวันอื่นๆของคนเขียนบล็อกคนนึง ที่มักจะเช็คคีย์เวิร์ดของคนที่เข้ามาเยี่ยมชมแวะอ่านบล็อกว่าเค้าเข้ามาเจอบล็อกเราด้วยคำคำๆไหนบ้าง

วันนี้พิเศษกว่าวันอื่นๆตรงที่ว่ามีคำค้นหาคำหนึ่งที่ผมรู้สึกสนใจมากเป็นพิเศษนั่นก็คือคำถามที่ว่า

“ลำพูนน่าอยู่หรือเปล่า”

ผมมาลองนั่งคิดนอนคิดอยู่นานครับ ว่าถ้ามีคนมาถามเราแบบนี้จริงๆเราจะตอบเขาไปว่ายังไงดี

ร้อยทั้งร้อย ถ้าเราไปถามคนจังหวัดไหนว่าจังหวัดของคุณน่ะอยู่หรือเปล่าส่วนใหญ่คงจะตอบว่าน่าอยู่กันทั้งนั้น เพราะทุกคนคงมีสำนึกรักบ้านเกิด รักจังหวัดที่ตัวเองอยู่กันทุกคน

“น่าอยู่หรือเปล่า” คำตอบมันแน่นอนอยู่แล้วครับสำหรับตัวผมเองว่าคงต้องบอกว่า “น่าอยู่มาก” แต่ก็นั่นแหละ คำว่าน่าอยู่นั้นมันก็ขึ้นอยู่กับคนที่จะมาอยู่เองด้วยนะครับ ว่าจะชอบที่นี่หรือเปล่า เอาเป็นว่าจะอธิบายบรรยากาศโดยรวมของจังหวัดลำพูนคร่าวๆให้อ่านกันครับ

Continue reading “ลำพูนน่าอยู่หรือเปล่า?”