เรื่องของ4แมวน้อยกำพร้า

ที่บ้านไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงสัตว์หรอกนะครับ แต่อยู่ๆก็มีแมวมาอยู่ที่บ้านหนึ่งตัว ตอนนั้นผมยังเล็กๆอยู่เลย แม่ไล่ให้ไปที่ไหนมันก็ไม่ยอมไป สุดท้ายก็ต้องยอมให้มันอยู่ด้วยแต่โดยดี ถ้ามีการจัดอันดับสัตว์ที่หน้าด้านที่สุดผมขอเสนอชื่อแมวเลยครับ555

ลองถ้ามันได้ไปอยู่บ้านไหนแล้ว มันไม่สนใจหรอกว่าเจ้าของบ้านน่ะต้อนรับมันหรือเปล่า ชั้นจะมาอยู่ด้วย ใครจะทำไม
จากนั้นมา แมวตัวนั้นก็มีทายาทสืบต่อมาเป็นรุ่นๆ มาเรื่อยๆ บางช่วงที่มันออกลูกเยอะๆ ที่บ้านมีแมวเป็นสิบๆตัวเลยทีเดียว แต่ก็ล้มหายตายจาก โดนหมากัด โดนรถชน หรือไม่ก็ไปเจอที่อยู่ใหม่ จนมักจะเหลืออยู่2-3 ตัว

แมวรุ่นแรกๆที่มาอยู่บ้าน ไม่ค่อยสร้างความรำคาญให้ครอบครัวเรามากนัก จึงอยู่กันได้มาเรื่อยๆ จนยุคหลัง แมวรุ่นใหม่ๆ ไม่ค่อยเข้าท่า เพราะ ถ่ายของเสียไว้ไม่เป็นที่เป็นทาง ประกอบกับมักจะส่งเสียงดังตอนกลางคืนด้วยการเล่นไล่กันบนหลังคาจนทำให้ไม่เป็นอันหลับอันนอนกัน พ่อกับแม่จึงตัดสินใจทำกรงขึ้นมาแล้วเอาแมวไปขังกรงไว้ สงสารก็สงสาร แต่ทำไงได้ เพราะที่บ้านทนพฤติกรรมแมวเหล่านี้ไม่ไหว ประกอบกับที่บ้านประกอบอาหารขายด้วย ใครมาเห็นอาจจะว่าอาหารเราไม่สะอาดได้


ขังไว้นานๆเข้า พอเราเอาอาหารไปให้ก็รู้สึกสงสาร เพราะมันทำตาละห้อย เหมือนอยากออกมาเที่ยวเล่นปีนต้นไม้ ตามประสาแมวทั่วไป พ่อกับแม่จึงปรึกษากันแล้วก็ได้ข้อตกลงว่าจะเอาทั้งหมดไปปล่อย(ตอนนั้นมีแมวทั้งหมด8ตัว) ในที่สุดก็หาที่เอามันไปปล่อยได้ โดยเอาไปให้ท่านเจ้าอาวาสวัดหนึ่งที่ท่านรักแมวและเลี้ยงแมวไว้เยอะอยู่แล้วช่วยเลี้ยงดูมันต่อไป เหลือไว้2ตัวที่บ้าน ตัวหนึ่งคือ แมวแก่ที่ใกล้จะตายแล้วเลยเลี้ยงมันต่อเพราะมันอยู่กับเรามานาน ให้มันได้ตายที่บ้านนี้แหละ ซึ่งมันได้จากไปแล้วเมื่อฤดูหนาวที่ผ่านมา อีกตัวไม่ได้ตั้งใจจะให้อยู่ จับไปปล่อยพร้อมกับอีกหกตัวที่เหลือแล้วแต่มันไม่ยอมไป ยังไงก็ไม่ไป เอาไปขังกรงก็พังประตูกรงออกมาได้ ทั้งๆที่กรงนั้นทำจากเหล็กแท้ๆ
สุดท้ายก็เลยเหลือแมวตัวเมียไว้ที่บ้าน 1 ตัว แมวตัวนี้ก็ได้มีลูก ออกมาอีก5 ตัว มันเอาลูกของมันไว้บนยุ้งข้าวที่บ้านผม และไม่ค่อยจะโผล่มาให้เห็นนอกจากตอนที่มันหิวแล้วมาร้องขออะไรกินเท่านั้น
แมวตัวนี้เป็นตัวที่สร้างความรำคาญมาก เพราะชอบมาร้องขออาหาร พอเอาให้กินก็ไม่กิน กินก็ไม่หมด
แต่อยู่มาวันหนึ่งมันก็หายไป ทิ้งลูกทั้ง4ที่เพิ่งเกิดมาไม่กี่สัปดาห์ให้ร้องหาแม่ของมันอย่างน่าเวทนา
สุดท้ายรู้ว่ามันไปโดนยาเบื่อตาย คงเพราะมันคงชอบไปขโมยของบ้านคนอื่นกินแน่
ทีนี้เราก็เลยต้องกลายมาเป็นคนเลี้ยงแมวจำเป็น เพราะพ่อก็ไม่ชอบแมว ส่วนแม่ก็ไม่ค่อยมีเวลา
ช่วงแรกๆก็ให้กินนมกล่อง โชคดีที่พวกมันยังกินนมกล่องได้ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ พอมันก็โตขึ้นอีกนิดก็ฝึกให้มันกินอาหารแมวสำเร็จรูป จนเดี๋ยวนี้แมวน้อยทั้ง4 โตขึ้นพอสมควรแล้ว
กิจวัตรประจำวันของผมก็คือ เช้า เอาอาหารมาให้ แล้วปล่อยจากกรง เก็บกวาดของเสียแล้วก็ปล่อยไว้ จนเย็นๆ ก็มาให้อาหารอีกรอบ เอาใส่กรง กับเตรียมกะละมังใส่ขี้เถ้าไว้ให้แมวไว้ปลดทุกข์
การที่เราได้เลี้ยงอะไรแล้วค่อยๆเห็นมันเจริญเติบโตขึ้นมานี่มันทำให้เราเกิดความผูกพัน ก็เลยเริ่มชอบแมวขึ้นมาบ้าง แต่ถ้าให้เลือกจริงๆก็คงไม่อยากเลี้ยงอะไรหรอกเพราะตอนนี้ แมวทั้ง 4 ซนมากๆ แต่บางทีความน่ารักของพวกมันก็ทำให้เราคลายเหงาลงไปได้บ้าง
เอารูปเด็กๆทั้ง4มาให้ดูครับ กว่าจะถ่ายได้เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน

ตัวนี้ตัวโตสุดหนักสุดเลย

ทำมามองหน้าเดี๋ยวเหอะ
ตัวนี้ ถอดแบบมาจากทวดมันที่ตายมาเด๊ะๆเลย
ตัวสุดท้าย ท่ามันเท่ห์จริงๆ

จริงๆลูกแมวกำพร้าชุดนี้มีทั้งหมด 5 ตัว แต่ตัวสีทอง สวยมาก มันตายเพราะความซนของตัวเอง มันคงไปปีนกระเบื้องหลังคาเก่าที่พิงไว้หลังบ้าน แล้วกระเบื้องล้มมาทับขาหน้า ขาหัก แล้วฝนก็ตกหนัก มันโดนทับขานอนตากฝนทั้งคืน แต่ตอนเช้า ผมไปเจอเข้าพอเช็ดตัวห่มผ้าให้ มันก็ปรกติดี แต่ขาหัก กำลังคิดว่าจะพาไปหา สัตวแพทย์ แต่รออีก 2-3 วัน ก่อนเพราะไม่นึกว่ามันจะเป็นอะไรมาก พอเช้าวันที่3 หลังจากที่มันนอนตากฝน มันก็ตายครับ

วันนี้มาแนวสัตว์เลี้ยงแสนรักยังไงไม่รู้ เปลี่ยนบรรยากาศก็แล้วกันนะครับ

เอ้าเด็กๆ หม่ำ!

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

ใส่ความเห็น