เรื่องของเพื่อนร่วมหอ

การที่เราได้มาอยู่รวมกันกับเพื่อนๆมากหน้าหลายตาจากทุกสารทิศ ร้อยพ่อพันแม่ ก็ทำให้มีเรื่องราวต่างๆากมายเกิดขึ้น ทั้งดีร้ายและสนุกสานเฮฮา

ด้วยประสบการณ์ที่อยู่หอในมอมาทั้งหมดเป็นเวลา3ปีด้วยกัน ก็ได้มีเรื่องราวมากมายของเพื่อนร่วมหอที่ผมอยากเล่าให้ฟัง

ชายหนุ่มที่ล้างหน้าตลอดเวลา
ผมไม่ได้รู้จักมักจี่หรือทักทายกับเขามากนัก แต่บ่อยๆครั้งที่เข้าห้องน้ำ ผมจะต้องเจอเขายืนล้างหน้าอยู่ ไม่ว่าจะตอนเช้าก่อนไปเรียน ตอนพักรอเรียนผมกลับพักที่หอ ตอนเย็นๆ หรือตอนกลางคืนก่อนเข้านอน
ผมจะต้องเห็นเขายืนล้างหน้าอยู่หน้ากระจก ด้วยโฟมล้างหน้า
หลายๆครั้งผมก็คิดว่า เขาทำไมต้องล้างหน้าบ่อยขนาดนี้ด้วย ต่อให้เป็นสิวหรือโรคอะไรส่วนใหญ่หมอก็น่าจะแนะนำให้ล้างแค่เช้ากับเย็นเท่านั้นนี่นา แล้วโฬมที่ล้างก็เป็นโฟมล้างหน้าธรรมดาๆ ไม่ใช่ของคลีนิคความงามที่ไหนสักหน่อย
แล้ว เค้าไม่มีเรียนหรือไง ถึงได้มายืนใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวล้างหน้ามันได้ทั้งวันแบบนี้ สงสัย แต่ก็ไม่กล้าถาม
จนเมื่อขึ้นปีสองผมย้ายห้อง ก็ไม่เคยเห็นเค้าอีก ไม่แน่ใจว่าเค้ายังอยู่หอเดียวกันกับผมอยู่รึเปล่า
และ เค้ายังล้างหน้าบ่อยขนาดนั้นอยู่หรือเปล่า

เรื่องต่อไป

พี่X-Japan
สมัยที่ผมยังเรียนอยู่ปี1อยู่หอใน ตอนนั้นคอมพิวเตอร์ยังเป็นสิ่งของที่ไม่ใช่ใครๆก็มีได้แบบทุกวันนี้ ตอนนั้นที่ห้องพักก็เลยไม่ค่อยมีีเครื่องใช้ไฟฟ้าอะไรนอกจากกาต้มน้ำไฟฟ้า เอาไว้กินมาม่า แต่บางห้องก็อาจจะมีทีวี เครื่องเสียง ก็แล้วแต่ว่าใครจะหามาได้(จริงๆผิดกฎหอพักแบบเต็มๆ แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่มีใครว่าอะไรถ้าไม่โดนตรวจห้อง ถ้าโดนตรวจเจอก็อาจจะต้องเสียค่าไฟเพิ่ม) ดังนั้นเมื่อก่อนเลยไม่ค่อยมีข่าวของหอในหาย นอกจากเงิน
แต่ว่าห้องเยื้องๆกันไปเค้ามีครบทั้งคอมและเครื่องเสียง พี่แกเลยชอบเปิดเพลงเสียงดังๆไม่เกรงใจชาวบ้าน ศิลปินที่แกชอบคือ X-Japan

ผมเองเป็นคนชอบฟังเพลงญี่ปุ่นอยู่แล้ว หากแต่ว่าแกจะเปิดในเวลาที่เหมาะที่ควร นี่แกชอบเปิดในเวลาที่คนอื่นๆต้องการหลับพักผ่อน ตอนคนอื่นเค้าจะอ่านหนังสือกัน เฮ้อ สร้างความเดือดร้อนเป็นที่สุดเลย
เท่านั้นยังไม่พอ บางทีไม่เปิดเพลง แต่ X-Japan ที่เป็นหนังโป๊ ฮ่วย จิตใจหนุ่มโสดเสียสมาธิหมด อยากดูด้วยน่ะนะ เปิดดังแต่ไม่แบ่งกันดู เซ็ง
หลายๆครั้งรูมเมทเลยเปิดเพลงเสียงดังสู้ ไปๆมาๆจะกลายเป็นโดนด่าไปด้วยกัน สร้างความรำคาญหนักเข้าไปใหญ่ เลยปล่อยๆมันไป
เคยมีคนเขียนโน้ตไปแปะเตือนไว้หน้าห้อง ไม่ก็ตะโกนด่าไป แกก็ไม่สนใจ เลยได้แต่ทนๆไป

ขี้ไม่ล้าง
ใครจะคิดเล่าครับว่าระดับปัญญาชนเรียนมหาวิทยาลัย สอบเข้ามากันได้ขนาดนี้ ยังมีพวกนิสัยแบบนี้หลุดมาเป็นปัญญาชนกับเค้าด้วย นี่แหละนะที่เค้าว่ากันว่าบางทีการศึกษาก็ไม่ได้ช่วยให้คนมีจิตสำนึก
จะบอกว่าบางทีน้ำไม่ไหล ก็ไปตักจากแทงค์น้ำสำรองแล้วค่อยกลับมาล้างก็ได้ หรือก่อนเข้าห้องน้ำก็ดูเสียหน่อยว่าน้ำในถังในห้องน้ำมันเหลือหรือเปล่า เฮ้อ รู้หรือเปล่าว่าคนที่จะใช้ห้องน้ำต่อมันสะเทือนอารมณ์ บางครั้งขี้หดหมดอารมณ์ถ่ายกันไปเลย
เปิดประตูไปเจอภาพสะเทือนใจ ขนาดมีคนเค้าเขียนติดไว้ในห้องน้ำแล้วแท้ๆว่า “ขี้ไม่ราดลูดไอ้ชาติหมา” ก็ยังอยากเป็นชาติหมากันเนาะคนเรา

พวกชอบเล่นอินเตอร์คอม
เมื่อก่อนเพจเจอร์กับมือถือยังไม่เป็นี่แพร่หลาย เวลามีคนมาติดต่อ มีโทรศัพท์มา หรือมาพบคนที่อยู่บนหอก็ต้องใช้อินเตอร์คอมเรียก
ไม่รู้ในยุคที่มือถือเป็นของใช้ประจำตัวแบบนี้ตอนนี้หอในเค้าเอาอินเตอร์คอมออกหรือยัง เพราะคงไม่ได้ใช้แล้ว
เวลาจะไปติดต่อใครเราก็ต้องไปที่เคาน์เตอร์ใต้หอ ไปดูหมายเลขห้องว่าห้องคนที่เราจะไปเรียกอยู่โซนไหน แล้วก็กดเรียกด้วยข้อความสั้นๆ
“เสกสรร228 เสกสรร228″
คนที่ถูกเรียกก็ต้องขานรับ ให้เค้ารู้ว่าอยู่”อยู่ครับ” ถ้าไม่มีเสียงตอบรับหรือเพื่อนบอกว่าไม่อยู่ ก็แสดงว่าไม่อยู่
“รออยู่ข้างล่าง, มีเพื่อนมารอพบ, มีโทรศัพท์” ก็ว่ากันไป เราก็ต้องรีบลงมาที่เคาน์เตอร์ มารับดทรศัพท์หรือมาพบคนที่เค้ามาหาเรา
แต่หลายๆครั้งก็มีพวกที่สร้างความรำคาญแก่เพื่อนร่วมหออยู่บ่อยๆ เช่น
พวกชอบคุยกันผ่านอินเตอร์คอม
“อ.(นามสมมุติ) ห้องxxxอยู่ไหมคะ”เสียงผู้หญิงเป็นคนคอลขึ้นมา
“อยู่ครับ”
“อยู่หรือไม่อยู่นะ”
“อยู่ครับ”
“ทำไรอยู่”
“ชักว่าวอยู่ ครับ” หมอนั่นเล่นมุข เสียงผู้หญิงหัวเราะเล็ดรอดมาตามสาย
“เสร็จ รึยัง” สาวรับมุขซะงั้น
“ใกล้เสร็จแล้ว”
“ให้ช่วยไหม”
“ไม่เป็นไรครับ ทำเองได้” หัวเราะสนุกสนานกันใหญ่
“รออยู่ข้างล่างนะ”
“เอาหนังสือลงมาด้วยนะ”
“หนังสืออะไรนะ”
“หนังสือวิชาXXXไง”
“โอเค อีกแป๊บนึง”
“รีบๆเสร็จนะ”
“เออ”
(รำคาญโว้ย)
เสียงอินเตอร์คอมมันดังมาก ยิ่งห้องที่อยู่หน้าเครื่องเลยมันจะดังมาก ดังนั้นจะเป็นการรบกวนคนอื่นอย่างมากเลยทีเดียว โดนเฉพาะตอนเช้าๆ เรานอนๆอยู่ หรือเรากำลังอ่านหนังสือ
หรือไม่ก็จะเป็นความซวยของเราหากเราดันไปอยู่หอในโซนเดียวกับหนุ่มฮอต เพราะจะมีอินเตอร์คอมดังบ่อยมาก
“พี่เค ห้อง XXX ค่ะ”
“พี่เค ห้อง XXX ค่ะ”
“พี่เค ห้อง XXX ค่ะ”
“พี่เค ห้อง XXX ค่ะ”
“พี่เค ห้อง XXX ค่ะ”
“พี่เค ห้อง XXX ค่ะ”
ฯลฯ……….

ถ้าไม่มาหาใต้หอก็มีโทรศัพท์มา น่ารำคาญใช้ได้
แล้วก็มีอีกหลายๆกรณีที่สร้างความรำคาญให้กับเรา โดยเฉพาะพวกที่ชอบคุยกัน ทำไมไม่ลงไปหากันแล้วคุยกันเอา คนอื่นเค้ารำคาญรู้ไหม

ผีเฝ้าคอม
ก็อย่างที่บอกไว้ว่าเมื่อก่อนคอมพิวเตอร์ และโดยเฉพาะที่เล่นอินเตอร์เนทได้นั้นยังเป็นสิ่งที่ไม่มีแพร่หลายนัก ห้องคอมนอกจากตามคณะต่างๆแล้วก็มีแต่แค่ในหอพักเท่าั้นั้นที่มีให้นักศึกษาใช้กันฟรี ไม่งั้นก็ต้องไปเสียเงินใช้ที่ร้านเนท
ตอนนั้นแต่หอละต้องมีการลงชื่อใช้คอมกัน โดยเราต้องมาลงชื่อไว้ว่าเราจะใช้คอมเครื่องไหน เวลาใด เมื่อถึงเวลาของเราเราก็มาใช้ได้ เมื่อหมดเวลาก็จะต้องลุกให้คนที่มาลงชื่อต่อจากเรา ตอนนั้นใช้ได้คนละ1ชั่วโมงต่อวัน ถ้าใครอยากใช้นานกว่านั้นก็ต้องลุ้นเอาว่าไม่มีใครมาลงชื่อต่อเราเราจะได้นั่งไปเรื่อยๆจนกว่าจะมีคนมาขอเล่น
คอมของแต่ละหอพักจะมีให้ใช้หอละประมาณ10-20เครื่อง ซึ่งก็ไม่พอเพียงต่อความต้องการอยู่แล้ว ดังนั้นจึงมักจะมีพวกลักไก่ลงชื่อไว้เยอะๆโดยใช้ชื่อเพื่อนลงไว้ต่อกันสามสี่ชั่วโมง จริงๆก็น่าเห็นใจว่าอาจจะเป็นเพราะรายงานกำลังเร่งทำ แค่หนึ่งชั่วโมงนั้นมันไม่พอหรอก ถ้าเป็นแบบนี้ก็น่าให้อภัย แต่พอเดินผ่านพี่แกแชทจีบสาว เล่นเกม ดูเว็บโป๊ สาระทั้งนั้น ฮานิบ่ะเฮ้ย
คนคุมห้องคอมก็เพื่อนมันมันเลยไม่ว่าอะไรกัน ก็เป็นซะอย่างนี้
ผมเป็นพวกขี้รำคาญ เลยไม่ค่อยใช้เนทหอเท่าไหร่ ชอบไปใช้ที่คณะตอนกลางคืนไม่ก็ร้านเนทหลังมอหน้ามอเอา เซ็ง

ครับ นั่นก็เป็นเรื่อราวของเพื่อนร่วมหอของผมเมื่อตอนนั้น หากนึกอะไรออกอีกก็อาจจะมีตอน2ครับ
ใครมีเรื่องตลกๆเกี่ยวกับเพื่อนร่วมหอตอนเรียนก็เอามาเล่าสู่กันฟังได้ครับ

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

ใส่ความเห็น