หอกสายฟ้าของพ่อมด

เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของหนังเรื่องไหนก็ไม่รู้จำไม่ได้แล้วครับ เป็นส่วนที่ผมชอบมากๆของหนังเรื่องหนึ่ง

เป็นเรื่องของวัยรุ่นคนหนึ่งที่ย้อนเวลาไปยังยุคสมัยของอัศวินด้วยเครื่องไทม์แมชชีนที่ปู่ของเขาเป็นคนสร้างไว้ที่ห้องเก็บของชั้นใต้ดินของบ้านที่เขาอาศัยอยูู่

เมื่อย้อนเวลาไปถึงยุดที่ตั้งไว้แล้วแบตเตอร์รี่ดันหมด ไปได้แต่กลับไม่ได้ เพราะเครื่องนี้ใช้ไฟฟ้าเยอะมากในการเดินเครื่องแต่ละครั้ง ย้อนกลับไปในอดีตอย่างนั้นจะไปหาไฟฟ้าจากไหน

เด็กหนุ่มเลยติดอยู่ในยุคอดีตสักพักเพื่อหาทางกลับโลกปัจจุบัน แต่ก็ต้องมีเหตุให้ต้องตกกระไดพลอยโจน สร้างวีรกรรมและอิทธิฤทธิด้วยวิทยาศาสตร์จนผูู้คนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นพ่อมด แล้วก็ได้เข้าไปอยู่ในวังในฐานะพ่อมดรับใช้ราชวงค์

ตลอดเรื่อง พระเอกหนุ่มจะมีโจทย์ให้ต้องแก้ปัญหาในฐานะพ่อมดโดยตลอด แต่สุดท้ายก็ใช้สติปัญญาและวิทยาศาสตร์แก้ไขเอาตัวรอดไปได้ทุกครั้ง

ทีนี้ดันเกิดไปทำให้อัศวินคนนึงหมั่นไส้เข้า เลยขอท้ายดวลพลอง แบบที่ขี่ม้าสวนกันเอาหอกแทงกันให้ตกม้านั่นแหละ

อัศวินหนุ่มเกลียดพ่อมดเข้าไส้ มาขู่ว่าแข่งครั้งจะเอาให้ตายกันไปข้าง พ่อมดหนุุ่มไม่อยากมีเรื่องมีราวกับใคร พยายามไกล่เกลี่ยบ่ายเบี่ยงก็ป่วยการ

พระเอกหนุ่มเครียดมาก คราวนี้มืดแปดด้าน ไม่รู้จะเอาอะไรไปสู้กับอัศวินหนุ่มที่ทั้งแข็งแรงและเก่งเชิงรบ เด็กหนุ่มเนิร์ดอ่อนเปลี้ยเพลียแรงอย่างเขาจะเอาอะไรไปสู้

สุดท้ายเกิดไอเดีย สร้างแบตเตอรี่อย่างง่ายๆเก็บไฟฟ้าซ่อนไว้ในคันร่ม แล้วทำเป็นไปนั่งดูอัศวินซ้อมอยู่ข้างสนาม ทำท่าทางชิลๆ

อัศวินหนุ่มเอะใจ แม่งไม่ซ้อมรึยังไงจะสู้กันอีกวันสองวันนี้แล้ว เลยขี่ม้ามาทักทายเชิงเย้ยหยัน ว่าเตรียมตัวตาย อับอายขายขี้หน้าไว้รึยัง

พ่อมดกำมะลอตอบไปว่า ข้าไม่ต้องซ้อมให้เหนื่อยหรอกยังไงก็ชนะแน่ๆ ว่าแล้วก็เอาร่มจิ้มที่เสื้อเกราะโลหะ ของอัศวิน กระแสไฟฟ้าช็อตร่างอัศวินหนุ่มชักกระตุกจนตกลงมาจากม้า พ่อมดปลอมเดินเข้าไปจ้องหน้าอัศวินที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้น รอจนหายชักกระตุกก็พูดกับอัศวินว่า

“เรามาเตือนท่าน นี่แค่ร่มนะ วันแข่งข้าจะใช้หอกจริง”

อัศวินหนุ่มยกเลิกการประลอง บอกว่าจะออกไปตามหาถ้วยศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู

ตอนจบก็น่าจะเดาได้ว่าจบยังไงพระเอกกลับบ้านได้หรือเปล่า ก็รู้ๆกัน

ยังนึกไม่ออกเหมือนกันว่าหนังเรื่องนี้มีชื่อว่าอะไร ใครรู้หรือเคยดูแล้วจำได้ช่วยบอกผมหน่อยสิ จะได้ไปหามาดู เป็นหนังอีกเรื่องนึงที่เล่นกับมุขย้อนเวลาด้วยเครื่องไทม์แมชชีน มุขย้อนเวลานี่ยังเอามาแต่งเรื่องหากินได้เรื่อยๆเหมือนกันนะครับ

ไม่รู้ทำไมหรือติดใจอะไรเหมือนกัน ฉากเอาร่มออกไปขู่อัศวินนี่ถึงได้ติดตาผมมาตลอด หนังเรื่องนี้ก็หลายปีมาแล้วนะครับ ยี่สิบกว่าปีได้แล้วมั๊ง เพราะชอบฉากนี้มากเลยอยากเขียนลงบล็อกให้คนอื่นได้อ่านกันบ้างก็เท่านั้นเองครับ  ไม่ได้เขียนบล็อกมานานเลย

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

ใส่ความเห็น