สมบัติเมื่อตอนวัยรุ่น

ต่อเนื่องมาจากโพสที่แล้ว : ติ่งรุ่นเก่ารำพัน
นี่เป็นสมบัติที่พูดถึงครับ เป็นช่วงชีวิตวัยรุ่นของผมเอง สมัยเป็นวัยรุ่น

แน่นอนว่าเราจะเริ่มชอบเพลงญี่ปุ่น หลายๆคนคงเริ่มจากการฟังเพลงการ์ตูนมาก่อน ยุคนั้นไม่มีเด็กคนไหนไม่รู้จักโดเรมอน อิกคิวซัง ขบวนการห้าสี ไอ้มดแดง และก็ต้องชอบเพลงจากการ์ตูนเหล่านั้นกันแน่นอน

ตอนเด็กๆพ่อซื้อเทปเพลง ชุด “เพลงดังหนังเด็ก”(30+ เท่านั้นครับ ถึงจะทัน 555) ที่มีเพลงการ์ตูนหลายๆเรื่อง โดยคนไทยเอามาใส่เนื้อร้องไทย มาให้ฟัง เปิดฟังกันจนเทปยาน ต้องเอาไปแช่ตู้เย็นกันไม่รู้กี่รอบ 555

ในรูปข้างบนเป็นตอนที่โตขึ้นมาอีกหน่อย อยู่ในช่วงมัธยมแล้วครับ เพลงเซเลอร์มูน รันม่า ยูยูฮาคุโช และอื่นๆ เพลงเพราะๆทั้งนั้นครับ โดยเฉพาะเพลงจากเรื่องรันม่า ทั้ง Openning และ Ending ที่เพราะทุกเพลงจริงๆครับ

สมัยนั้นหาซื้อเพลงการ์ตูนฟังยากมาก แต่เราก็ไปหาซื้อกันมาจนได้ ที่เห็นในรูปส่วนใหญ่สั่งซื้อทางไปรษณีย์จากหนังสือรวมข่าววงการการ์ตูนครับ ทีวีแมกกาซีน เอคลับ ต้องใช้ความพยายามสูงครับกว่าจะได้แต่ละตลับมาฟัง

พอโตขึ้นมาหน่อยก็เริ่มหาเพลงที่นอกเหนือจากเพลงการ์ตูนมาฟังมั่ง

สำหรับคนชอบฟังเพลงญี่ปุ่นตอนนั้นคงไม่มีใครไม่รู้จัก X japan แน่นอน ตอนนั้นมาแรงมากๆครับ ต้นตำหรับสนามบินแตกในยุดนั้นเลย ตอนที่โยชิกิมาเมืองไทยเมื่อหลายปีก่อนครับ

และกับคนนี้ Namie Amuro ที่เคยเป็นอันดับ 1 ของนักร้อง JPOP หญิง ก่อนจะโดน Ayumi Hamasaki ก้าวขึ้นมาแทน ตอนนั้นชอบเธอคนนี้มากๆครับ ซื้อโปสเตอร์ขนาดใหญ่แปะเต็มห้องเลย

ส่วนนี่ เป็นของวง Tokio ครับ โชคดีที่ว่า Sony Music Thailand เอาเทปของวง Tokio มาขายในไทยเยอะมาก เลยหาซื้อง่ายและผมมีเกือบครบทุกชุดที่มีวางขายตอนนั้นเลยครับ Tokio เป็นอีกวงที่ผมชอบๆมากในตอนนั้น

ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะว่าโทโมยะ นางาเสะ นักร้องนำวงนี้มีผลงานละครมาออนแอร์ในไทยหลายเรื่อง หนุ่มผมยาวหน้าตาคมเข้ม สาวๆชอบกันเยอะ ตอนนั้นผมเองก็ชอบดารานักร้องหนุ่มคนนี้มาก มากจนคนรอบข้างสงสัยว่ามึงเป็นตุ๊ดแอบรึเปล่าวะ 555

ช่วงนั้นเพลงประกอบซีรีย์ส์ ละครญี่ปุ่นพอหาซื้อได้ง่ายครับ พอมีขายตามแผงเทปบ้าง ไม่ต้องนั่งรถไปหาถึงเชียงใหม่ แต่ก็นานๆมีออกมาที

และจากละครเรื่องสาวน้อยทาคุมิ ทำให้ผมคลั่งสาวผมสั้น Yuki Uchida นางเอกของเรื่องนี้มาก มากขนาดที่ว่าเห็นอะไรที่เกี่ยวกับเธอไม่ได้ เป็นต้องซื้อเก็บไว้ให้ได้เลยครับ
เล่าเรื่องของเธอคนนี้แล้วจะยาว เดี๋ยวไปพูดถึงอีกทีตอนท้ายก็แล้วกันครับ

และหลังจาก X Japan แยกตัวกันไป ไม่มีเพลง JROCK ฟัง เลยต้องหาวงอื่นดู ก็มีหลายๆวงครับแต่ไม่มีวงไหนจะโดนใจเท่า L’Arc en Ciel ครับ

เมื่อก่อน ไม่มีอินเตอร์เนท ไม่มียูทูป เราจะหาฟังเพลงตัวอย่างของวงที่เรายังไม่รู้จักดี ยังไม่เคยฟังเพลงนั้นยากมาก ต้องอาศัยซื้อมาฟังวัดดวงกันไปเลยครับ ชุดแรกที่ลองซื้อของลาร์คมาฟังคือชุด Heart ครับ ที่ตอนนั้นพอซื้อมาแล้วเปิดฟังรอบแรกแล้วต้องอุทานเลยครับว่า

“กูซื้อเพลง……อะไรมาฟังเนี่ย”

5555  ที่เป็นแบบนี้เพราะมันไม่โดนเอาซะเลย

แต่แปลกครับ ด้วยความเสียดายเงินที่ซื้อมาแล้ว เลยทนเปิดฟังทุกเพลงจนจบหลายๆรอบเข้า ฟังไปฟังมา เพลงมันค่อยๆเพราะ ค่อยๆโดนขึ้นมาซะอย่างงั้นน่ะ

จากนั้นลาร์คก็เป็นวงโปรดเลยครับ ต้องไปตามซื้อเทปมาฟังอีกตั้งหลายชุด และลาร์คเป็นวงสุดท้ายที่ผมติดตามผลงานก่อนที่จะห่างหายจากวงการเพลงญี่ปุ่นไปครับ

ของที่หายากกว่าเทปเพลงหรือซีดีในตอนนั้นคือ วิดีโอครับ ต้องไปหาซื้อจากร้านไดโอราม่า กาดสวนแก้วเจ้าเก่า ตอนนั้นก็จะมีพวกรวม MV คอนเสริต หรือ บันทึกรายการ Music Station มาขาย  (จนถึงตอนนี้ รายการ Music Station ยังอยู่ แถมพิธีกรก็ยังเป็นคุณลุงท่านนั้นเหมือนเดิม โอ้ววว มันยาวนานมาก)

ตอนนั้นรู้สึกอิจฉาคนกทม.มาก ที่มีร้านที่มีของจากญี่ปุ่นมาขายให้เลือกเยอะ

บ้าไม่บ้า ก็แค่ตอนนั้นซื้อวิดีโอเก็บไว้ทั้งๆที่ที่บ้านไม่มีเครื่องเล่นวิดีโอ! คิดดูละกัน ต้องไปขอดูบ้านเพื่อนที่มีเครื่องเล่น แล้วก็ไปรบเร้าพ่อให้ซื้อเครื่องเล่นในที่สุด ก็ทำไปได้

นอกจากสื่อบันเทิงแล้ว เวลาเจอข่าว เจอรูปของนักร้องที่เราชอบตามหนังสือต่างๆแล้ว ก็ต้องตัดมาเก็บไว้ครับ สะสมกันเป็นแฟ้มเลยทีเดียว ช่วงนั้น Utada Hikaru เพิ่งเดบิวท์ใหม่ๆเลย และก็เปิดตัวได้แรงมากๆ หนังสือบางเล่ม ซื้อมาเพื่อที่จะตัดเอาหน้ากระดาษไม่กี่หน้าเท่านั้นเอง

ตอนนั้นหนังสือ iSPY เป็นหนังสือที่มีข่าวบันเทิงญี่ปุ่นเยอะอยู่ แล้วด้วยกระแส JPOP JROCK ที่แรงขึ้นเรื่อย ก็ทำให้มีหนังสือชื่อ JSPY ออกมาในที่สุด

ตอนนั้นหนังสือ JSPY ราคาเล่มละ 100 บาท ซึ่งเท่ากับ ก๋วยเตี่ยว 5 ชามในตอนนั้น เป็นอะไรที่หนักหนาสาหัสสำหรับเด็กมัธยมที่ได้เงินไปโรงเรียนวันละ 30 บาทมาก เลยนานๆได้ซื้อซะเล่มนึง

อย่างที่พูดถึงว่าตอนนั้นคลั่งสาวน้อยทาคุมิ Yuki Uchida มาก อยากได้ซีดีของเธอ แต่เนื่องจากเธอไม่ได้อยู่ในกระแสหลัก ค่ายเทปไม่มีสาขาในไทย เลยหาซื้อของยากมาก

ด้วยความพยายามแห่งเรา แฟนคลับคนนึง เลยพยายามหาเพื่อนทางจดหมายที่อยู่ กทม. ที่เค้ามีของเกี่ยวกับ Yuki มาขาย หาจากประกาศขายของในหนังสือ iSPY นั่นแหละ แล้วขอซื้อมือสองจากเค้า เค้าตัดรูปยูกิจังจากหนังสือญี่ปุ่น ที่เป็นโฆษณามั่งอะไรมั่งมาขาย ขายแผ่นละ 4o บาทก็ซื้อ โอ้ว

ความรู้สึกตอนนั้นคือ อะไรก็เสนอมาเถอะ เป็นของยูกิ เราซื้อหมด 555

แล้วกว่าจะติดต่อกันแต่ละที ยากมากครับ ต้องคุยกันทางจดหมายหรือไปรษณีย์บัตรหากัน ถามกันว่าจะซื้อไหม มีอะไรมาขายเรา แจ้งโอนเงิน ทุกอย่างต้องรออย่างน้อย สามสี่วัน บางทีเพื่อนไม่ว่างกว่าจะติดต่อกลับก็ครึ่งเดือน โอนเงินไปก็ใจตุ้มๆต่อมๆ ว่าเค้าจะเชิดเงิน ไม่ส่งของให้เรารึเปล่า เฮ้อ! ลำบากลำบนมาก

นี่ล่ะครับ ความหลังที่มันพรั่งพรูออกมา เมื่อตอนที่ไปเจอของเหล่านี้ที่เก็บไว้ ^_^

บางครั้งการนึกถึงความหลังก็ทำให้รู้สึกแปลกๆนะครับ มันมีทั้งความสุข ความอาลัยอาวรณ์ ความโหยหา

เมื่อเราเคยเป็นมาก่อน ก็ทำให้พอจะเข้าใจอารมณ์ของเด็กๆรุ่นใหม่ที่กำลังคลั่งไคล้ดารานักร้องมากๆอยู่บ้าง ว่าเค้ารู้สึกอย่างไร คิดว่าก็คงไม่ต่างกัน หลายครั้งเวลามีคนวิจารณ์พวกเค้า ก็มีอารมณ์ขึ้นตามไปด้วย

จริงๆมีเรื่องราวอีกมากมาย เล่ายังไงก็ไม่หมด แค่นี้ก่อนละกัน

ช่วงนี้เลยหาเพลงเก่าๆสมัยเราเป็นวัยรุ่นมาฟังเยอะมาก รำลึกความหลังกัน

นี่ละครับ ของสะสมตอนวัยรุ่นของผม

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

ใส่ความเห็น