ร้านกาแฟร้านนั้น

ชายหนุ่มคนหนึ่งขับรถเพื่อหนีความวุ่นวายในเมือง ออกไปยังถนนชานเมือง วันนี้เขาต้องการที่สงบๆสำหรับหนังสือเล่มโปรด นั่งผ่อนคลายจากภาระหน้าที่การงานและความอึดอัดของห้องพักสี่เหลี่ยมที่นอนอยู่ทุกๆวัน

ร้านที่เคยไปบ่อยๆ ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

ขับเรื่อยๆเอื่ยๆมาเจอร้านหนึ่งน่าสนใจ จอดรถ

ร้านกาแฟแห่งนั้นมีเพียงเจ้าของร้านกับผู้ช่วยหนึ่งคน ร้านเพิ่งเปิดใหม่ ดูเหมือนว่ายังจะไม่ค่อยมีใครรู้จักมากนัก ร้านกว้างขวางแต่ก็มีลูกค้าที่เข้ามาก่อนหน้าเขาแค่ไม่กี่คน

กาแฟและเบเกอรี่ ราคาอาจจะสูงไปสักนิด แต่บรรยากาศเงียบสงบและไม่มีผู้คนพลุกพล่าน ดึงดูดให้เขาตัดสินใจใช้ร้านแห่งนั้นเป็นที่พักพิงในวันพักผ่อนของเขา

…………………………….

หนังสือถูกอ่านไปเกือบๆครึ่งเล่ม บรรยากาศของร้านแห่งนั้นช่วยเอื้ออำนวยต่อการอ่านหนังสือของเขาได้เป็นอย่างดี ทั้งร้านมีลูกค้าอยู่ไม่กี่โต๊ะ

นี่อาจจะเป็นร้านที่เขาจะมาอีกบ่อยๆ

        …………………………….
ร้านนั้นกลายเป็นร้านประจำของเขาไปแล้ว เจ้าของร้านและพนักงานจำเค้าได้ หลายครั้งก็เข้ามานั่งคุยกันเพื่อสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับร้านที่เค้าลงทุนลงแรงเปิดมันขึ้นมา ไปจนถึงเรื่องราวความเป็นมาของร้านแห่งนั้นที่เจ้าร้านดูจะมีความรู้สึกภาคภูมิใจทุกๆครั้งที่ได้พูดถึงมัน

……………………………

โซเชี่ยลเน็ทเวิร์คและการบอกต่อๆกันแสดงผลของมันได้เป็นอย่างดี ด้วยความที่ร้านนี้มีการตกแต่งที่สวยงาม บรรยากาศดี เริ่มเป็นที่รู้จักของผู้คนมากมาย ทั้งยังถูกแนะนำจากเว็บไซต์ท่องเที่ยวชื่อดัง เริ่มมีผู้คนมากมาย ที่จอดรถเต็มจนต้องเอารถไปจอดข้างถนน คนเต็มร้าน โดยเฉพาะวันหยุด เจ้าของร้านจ้างพนักงานพิ่มอีกหลายคน เพื่อที่จะดูแลลูกค้าได้อย่างทั่วถึงมากขึ้น เมนูอาหารหน้าตาน่าทานต่างๆถูกเพิ่มเข้ามานอกเหนือไปจากที่เคยขายแค่กาแฟกับเบเกอรี่

ร้านที่เคยเงียบสงบ จอแจไปด้วยเสียงพุดคุยของกลุ่มลูกค้าโต๊ะต่างๆ บ้างก็มาคุยงาน กลุ่มวัยรุ่นพูดคุยกันอย่างสนุกสนานเฮฮา ถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์มือถือเพื่อเอาไว้แบ่งปันกันในโลกออนไลน์ ครอบครัวที่มีเด็กเล็กๆมาด้วย คู่รักที่นั่งพูดคุยกันอย่างน่าอิจฉา

เขารู้สึกยินดีกับเจ้าของร้านที่มีสีหน้ามีความสุขกับกิจการที่กำลังไปได้ดี เขาไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกันมากนักเหมือนเมื่อก่อน

บรรยากาศแบบนั้นไม่เหมาะกับการนั่งอ่านหนังสือของเขาเสียแล้ว แม้แต่จะนั่งทำงานด้วยโน้ตบุ๊คหรือนั่งคิดงาน มันไม่เหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็น และการจะนั่งนานๆทั้งวันแบบเมื่อก่อนก็ดูจะเป็นการสร้างความลำบากใจให้กับตัวเขาเองเสียอีก ภาพของลูกค้าคนอื่นรอโต๊ะอยู่หน้าร้าน เขาอึดอัดใจที่จะเพิกเฉยแล้วนั่งแช่อยู่ตรงนั้นเหมือนอย่างที่เคยๆทำมา

การที่ร้านแห่งนี้ประสบความกลายเป็นร้านที่คนนิยม เขาก็ไม่ได้ใจดำเกินกว่าจะแสดงความยินดี แต่เขาก็ตั้งใจว่า คงต้องออกหาร้านใหม่ๆ ที่ให้บรรยากาศในแบบที่เขาโหยหามัน ความสงบ ความรู้สึกว่าที่แห่งนั้นเป็นที่พักผ่อน

ร้านนั้นไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

…………………………….

Comments

comments

Powered by Facebook Comments

ใส่ความเห็น